کامیون داران آمریکایی چگونه بارها را جمع آوری می کنند؟

شناسه محتوی: 
1807181215
واحد گزارش خبری تارنمای ایران چهار راه:
مدتی بود که درشرکت توزیع کالایی که به کارمندان روش کارکردن با سیستم کامپیوتری شرکت ترابری خودمان را آموزش می دادم، می دیدم که شرکت های کامیون دار و ازجمله شرکت خودمان هر زمانی که مشتری تماس بگیرد و در ساعت کاری باشد، به محلی که مشتری می گوید مراجعه کرده و محموله رادر هر اندازه و وزنی که باشد بار می زنند.
کامیون داران آمریکایی چگونه بارها را جمع آوری می کنند؟- پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه

برای من جای پرسش داشت که چگونه برای شرکت های کامیونی آمریکایی به صرفه است که به محض درخواست کامیون برای حمل یک بار کوچک در حد یک پالت بین سه ساعت تا یک روز (براساس ساعت تماس)، خود را می رسانند و بار را بر می دارند.
نخست روند کار را پیگیری کردم و متوجه سیستم بسیار منظمی شدم. در این روش کاری، دفاتر کامیونی یا نمایندگی هایشان در شهرهای بزرگ مناطق صنعتی و شهرک های صنعتی را تقسیم بندی می کنند و برای هر منطقه یک مدیر بر می گزینند. این مدیران بر روی کار یک گروه از دیسپچرها نظارت دارند. حال شرایط کار از نظر نرم افزاری و نیروی آگاه مهیاست.
سپس تعدادی کامیون با رانندگانی که مجهز به دستگاههای الکترونیکی هستند به منطقه ها ارسال می کنند. به محض اینکه دیسپچری محموله ای را از مشتری به صورت تلفنی یا ارسال درخواست برروی وب سایت شرکت، دریافت می کند به فهرست کارهای راننده ای که در منطقه قراردارد پس از بررسی تعداد مشتریان و بارهایشان و فضای خالی کامیون، می افزاید. دقیقن فهرست مشتریان و میزان حجم اشغالی کانتینر که راننده روی سیستم خود ثبت می کند یا اعلان می کند بار را برداشته است، توسط دسیپچرها در روی کامپیوترهایشان در دفتر مرکزی دیده می شود و آنها می توانند تصمیم بگیرند کدام بارشان را به چه کسی بدهند.
در مناطقی که ازدحام بار زیاد است، تعداد این کامیون های منطقه ای بین 5 تا 4 دستگاه می شود و گاه بجای کامیون در محل هایی با تراکم زیاد و خیابان های باریک از کامیونت هایی استفاده می کنند که می توانند اتاقک های محفظه ای 10 و 15 فوتی را با خود بکشند و این اتاقک یا کانکس ها از آنها به راحتی جدا می شوند.
در این میان شغل جالب دیگری را یافتم که سرمایه گذاران خصوصی در آن سرمایه گذاری کرده بودند. شرک هایی هستند که در بین این شهرک های صنعتی زمین هایی را خریداری کرده اند و آن را با دیوار محصور نموده اند و امکانات پمپ بنزین، فروشگاه، سرویس بهداشتی، اتاق برای خواب و البته رستوران هایی نیز در آنجا دارند و برای این محل ها در ورودی و نگهبان نیز گماشته اند و شما اگر کانکس یا کانتینر 20 فوت خود را در محوطه آنها قرار دهید روزی 22 دلار از شما کرایه اشغال جا می گیرند و البته اگر نیاز به برق برای کانتینر یخچالی دارید این مبلغ به روزی 61 دلار تغییر می کند. البته اگر بیش از 5 کانتینر یا کانکس در این محوطه ها بگذارید هزینه روزانه هر کدام 17 دلار می شود. بدین سان کامیون هایی که در منطقه می چرخند نیازی نیست مدام بین انبار اصلی خود و شهرک های صنعتی در حال رفت و آمد باشند، بلکه آنها در همان منطقه گشت زنی می کنند و بارها را جمع آوری می کنند و هنگامیکه کانتینری از محموله هایی با مقاصد گوناگون پر شده باشد، آن کانتینر یا کانکس را به محوطه های اجاره ای یا همان دپوی اجاره ای می برند و محل اتصال کانتینر یا کانکس به کامیون را پس از باز کردن از کامیون قفل می زنند که قابل دزدیدن نباشد و یک کانتینر یا کانکس خالی متعلق به شرکت خودشان که در آن محوطه است را برداشته و شروع به جمع آوری باقی بارهای منطقه بر اساس فهرستی که دارند می نمایند.
هرکامیون وقتی کانتینر پرشده ای را به این دپوها منتقل می کند با پیامی در دستگاه کامیپوتری همراه خودش به دیسپچرها اطلاع می دهد که یک کانتینر پر در دپو قرار دارد و دیسپچر کامیونی را با یک کانتینر خالی به منطقه ارسال می کند. راننده مذکور کانتینر خالی را جایگزین کانتینر پر می نماید و با کلیدی که دارد قفل محل اتصال کانکس یا کانتینر پر به کامیون را بازکرده و به کامیون خود می بندد و به سپس بار را به انبار اصلی منتقل می کند. در آنجا بارهایی که مقاصدشان یکی است یا از نظر شهری و منطقه ای نزدیک به هم هستند با یکدیگر ترکیب شده و با یک کامیون باری بین شهری یا بین ایالتی ارسال می گردد.
در این روش گاه راننده ای که بارهای منطقه را جمع می کند در آخر ساعت کاریش، کامیون را در همان دپوها پارک کرده و با ماشین خودش به خانه می رود وفردا بامداد بر می گردد و با همان کامیون و کانتینرهای خالی که در محوطه برایش قرارداده شده است و فهرستی که دیسپچر بر روی داستگاه کامپیوتری دستی خود( به اندازه یک آی پدر می باشد) داده است کار را شروع می کند  و یا در روش دیگری خودش آخرین کانتینر پر را به انبارمرکزی شرکت منتقل می کند و یک کانتینر خالی به کامیون می بندد و سپس باز می گردد به منطقه و کامیون و کانتینر خالی را برای فردا صبح و شروع کار جدید پارک می کند.
سلسله مراتب مدیرانی که این سیستم را نظارت می کنند و ظایفشان این است که همانطور که ذکر شد هر منطقه یک مدیر منطقه دارد که مشکلات راننده ها، دیسپچرها و حتا نیاز به تعمیرات و احتمالن تصادفات درمنطقه تحت وظیفه خودش را زیر نظر دارد وپاه با یک خودروی سواری در منطقه همیشه حاضر است و با بیسیم با راننده ها و دپوی منطقه ای در تماس است. به او مدیر منطقه ای می گویند که این مدیران منطقه ای زیر نظر یک مدیری که کل شهر و مسیرها را زیر نظر دارد کار می کنند که به او مدیر شهری می گویند و همه مدیران شهری زیر نظر یک مدیر ایالتی کار می کنند که همه جوانب کار را زیر نظر می گیرد که این سیستم در سطح کلان نیز به کار منظم خود ادامه دهد.
به این مدیران، مدیران گردآوری و کنترل بار می گویند.

سرچشمه گزارش: 
پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه
تهیه کننده گزارش: 
کاوش ساعی
لینک کوتاه شده محتوی: http://iran4rah.com/node/1215

افزودن دیدگاه جدید