بازگشت کامیون رنو به ایران، آیا باید خوشحال بود یا افسوس خورد؟

شناسه محتوی: 
161227259
واحد گزارش خبری تارنمای ایران چهار راه:
ناوگان فرسوده ایران که سالانه خسارات مالی و جانی بسیاری را بر دوش کشور و البته بیش از پیش مردم کشور ایران می گذاشته و می گذارد.

در این میان سالهای سال است که مسئولین بدون توجه جدی به امر نیاز به ساخت کامیونی منطبق با شرایط آب و هوایی و استانداردهای جاده ای، نگاهشان به سازندگان کامیون در خارج از کشور است که از راه برسند و در حد مونتاژ یا تولید بخشی از قطعات نه بسیار حساس، اقدام به بازسازی و نوسازی ناوگان ایران نمایند. امری که شاید در صورت تعریف استاندارد و ساخت کامیون بر اساس استانداردی متفاوت تر از اروپا و آمریکا، به دلیل بین مسیر بودن ایران، بسیاری از کامیون های عبوری از کشور را ناچار به تحویل بار به کامیون های داخلی کرده و این امر سبب اشتغال زایی و کار کرد کامیون های داخلی و سود سرشاری برای شرکت های کامیونی داخل ایران گردد، اما شوربختانه خبری از عزمی برای ساخت و تولید کارخانه تولید کارخانه بومی و استادارد ایرانی، در آینده نزدیک یا دور نیست.

حال فرای بحث بسیار گسترده بالا، که با تبدیل شدن کشور و انطباق آن با استاندارد اروپا، ایران فقط محل گذری با پرداخت مبلغی ناچیز توسط شرکت های حمل و نقل بین المللی شده است، کشور ایران سالهای سال است برای داشتن ناوگانی کامل و به روز با چالش مواجه است.

نخستین اقدام به پیش از انقلاب باز می گردد، شرکت ماک آمریکا اولین کامیون‌سازی بود که در ایران به تولید کامیون پرداخت، اما پس از انقلاب به دلیل تحریم آمریکا ایران را ترک کرد. تا پیش از انقلاب حدود ۵۰ درصد قطعات کامیون‌های ماک، داخل ایران ساخته می‌شدند که پس از ترک ماک فناوری ساخت ماک نیز به دلیل کامل نبودن در حد قطعات یدکی تولید گردیده و سپس بطور کامل و البته بی صدا تعطیل شد.

شرکت ولوو که شرکت ماک هم اکنون از زیر مجموعه این شرکت است، پس از رفتن ماک، در ایران جایگزین ماک در کارخانه ایران کاوه شد. ایران کاوه که اولین سازنده کامیون در ایران است بعد از مدتی توسط سایپا خریداری و به سایپا دیزل تغییر نام داد. این شرکت پس از همکاری با ولوو بطور همزمان به تولید کامیون‌های رنو در ایران دست زد اما پس از مدتی شرکت رنو تراکس که این شرکت هم از زیر مجموعه های ولوو بود همکاری موازی با شرکت آریا دیزل را آغاز کرد.

بدین سان، سایپا دیزل که عملن هر سه کامیون ساز گروه ولوو یعنی ماک، ولوو و رنو تراکس در آن تولید کرده بودند پس از تحریم های ایران، برای فرار از مشکل تعطیلی به مونتاژ کامیون‌های چینی دانگ فنگ پرداخت که البته به دلیل کیفیت پایین فروش تولیداتش به شدت کاهش یافت. شرکت سایپا دیزل هم اکنون با چند صد میلیارد تومان زیان انباشته روبرو است. بد نیست یادآور شویم که این شرکت پیش از نقلاب به تولید کامیون ماک می‌پرداخت و تا پیش از دولت محمود احمدی‌نژاد هم با تولید سالانه بیش از ۱۲ هزار کامیون، جزو پنج تولید کننده برتر ولوو در جهان بود.

همکاری شرکت ولوو در زمان ریاست جمهوری دکتر محمود احمدی‌نژاد با سایپا دیزل در پی تنش‌های سیاسی کاهش شدید یافت در سوی مقابل مرسدس بنز هم تولید کامیون‌های مدرن خود را در ایران خودرو دیزل متوقف کرد. با خلا ایجاد شده دو شرکت اسکانیا با همکاری گروه ماموت و شرکت آریا دیزل با همکاری شرکت رنو تراکس توانستند بخشی از بازار ولوو و بنز را در ایران بدست آورند. البته پس از تحریم خط تولید رنو تراکس نیز در ایران متوقف شد و اسکانیا هم با حداقل ظرفیت کار می‌کرد.

آمار های تولید کامیون شاهد بسیاری از اتفاقات در این صنعت بسیار مهم ایران می باشند. تولید کامیون در سال ۸۴ در ایران حدود ۳۰ هزار دستگاه بود که اکثر کامیونهای تولیدی هم ساخت شرکت‌های مطرحی مانند مرسدس بنز، ولوو، رنو تراکس و ایویکو بودند. این عدد در سال ۹۲ به حدود ۱۴ هزار دستگاه رسید با این تفاوت که بیشتر تولیدات ایران در سال ۹۲ را تولید کامیون‌های چینی تشکیل می‌دادند. کامیون‌های چینی به غیر از ایمنی پایین و مصرف سوخت بالا به دلیل بی‌کیفیت بودن بسیار سریع خراب می‌شدند و هزینه تعمیراتی بیشتری هم نسبت به کامیون‌های شرکت‌های مطرح جهانی داشتند. مشکل بزرگ آنها ترمز و عدم تعادل آنها بود که به دلیل نبود آمار درستی، مشخص نیست، چه تعداد راننده ایرانی بخاطر این مشکلات فنی این کامیون ها، جان و مال خود را از دست داده اند.

حال با مروری به وضعیت اسفبار و کاملن وابسته صنعت خودروهای صنعتی سنگین ایران به خارج، خبر می رسد که کارخانه کامیون سازی رنو تراکس و آریا دیزل دو قرارداد را در لیون فرانسه امضا کرده‌اند. قرارداد اول شامل واردات، توزیع و خدمات پس از فروش خودروهای سری تی، سی و کی است. با امضای این قرارداد دو طرف همکاری را که از سال ۲۰۰۶ شروع شده توسعه خواهند داد.

بر اساس قرار داد دوم، مونتاژ کامیون‌های سری تی رنو از سه ماهه سوم ۲۰۱۷ در ایران شروع خواهد کرد. این کارخانه که در سال ۲۰۰۹ احداث شده بود قبل از تحریم‌ها نیز رنو پریمیوم و کراکس را در ایران تولید می‌کرد.

برونو بلین، رئیس رنو تراکس در هنگام امضای قرارداد گفته است: ایران یک بازار مهم و تاریخی برای رنو تراکس است. ما اکنون با خودروهای قوی و قابل اعتماد و یک شریک باکیفیت به نام آریا دیزل، در حال بازگشت به ایران هستیم. هدف ما این‌ست که در ‌‌نهایت ۱۵ درصد سهم بازار ایران را از آن خود کنیم.

البته رنو تراکس برای بدست آوردن چنین بازاری با کار دشواری روبرو است چرا که سه شرکت ولوو، مرسدس بنز و اسکانیا با شرکای قوی‌تر و با سرمایه گذاری بیشتری قرار است دوباره فعالیت‌های خود در ایران را آغاز کنند. شرکت کامیون سازی رنو تراکس هم اکنون زیر مجموعه گروه کامیون سازی ولوو است که پیشتر گفته شد سه نشان ماک، رنو تراکس و ولوو زیر مجموعه آن هستند.

شرکت آریا دیزل تا پیش از همکاری با رنو تراکس سابقه‌ای در صنعت خودرو ایران نداشت و با سرمایه، سرمایه گذاران شرکت گلدیران و شرکت گلستان در ایران شکل گرفته بود و حال برای کسب بازار ایران بسیار باید تلاش نماید.

گرچه خبر ورود شرکت های مشهور کامیون سازی و البته برندهای قوی و ایمن به ایران، برای پیشگیری از حوادث رانندگی و نوسازی خبر بسیار مسرت بخشی است، اما این عملکرد، همچو بسیاری سیاست های در کشور ما، سیاست خودکفایی درست و استاندارد و علمی نیست و فقط آرام بخشی است به بازار مشکل دار و بیمارگون ایران.

وزارت راه و شهرسازی ایران می‌گوید در ناوگان حمل و نقل جاده‌ای «۱۲۷ هزار کامیون با عمر بالای ۲۵ سال» تردد می‌کنند.

سرچشمه گزارش: 
پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهار راه
تهیه کننده گزارش: 
کاوش ساعی
لینک کوتاه شده محتوی: http://iran4rah.com/node/259

افزودن دیدگاه جدید