ایران ایر و نیازهای آینده برای بازگشت به میان شرکت های هوایی بین المللی 2

شناسه محتوی: 
170116297
واحد گزارش خبری تارنمای ایران چهار راه:
در این نوشتار به آسیب شناسی مشكلات ایران ایر در راه توسعه از نظر فرودگاهی نگاهی می اندازیم.

پیش از تحریم های دوم بین المللی (تحریم فروش هواپیما و قطعات آن به تحریم هسته ای ایران ارتباطی ندارد بلکه تحریم فروش هواپیما و قطعاتش به ایران به دلیل اشغال سفارت آمریکا و به گفته آمریکاییها برای گروگانگیری در روزهای نخست انقلاب بوده است) فرودگاههای ایران همچو بسیاری إز عرصه های حمل و نقل مشكل سومدیریت و كمبودهای فنی و به روز شدن مواجه بوده است. برخی کارهای تخصصی که به لحاظ زمانی و مکانی به کارگزاران غیر تخصصی و بدون سابقه سپرده شده است تا حدی که احداث یک فرودگاه را در حد یک باند آسفالت که کمی زیرسازی آن محکم تر و قویتر باشد و حراست از باندها فرودگاه برای عدم ورود حیوانات به درون باند و ایجاد حادثه، نزول داده است و این امور شده است نشانگر مدیریت مناسب فرودگاهی، در برابر دیدگاه بین المللی که فرودگاهها را منبع درآمد سرشاری برای یک کشور قلمداد می کند سبب بازماندن توسعه فرودگاهی کشور گشته است. کشورهایی در دنیا هستند ( لوکزامبورگ، بلاروس و...) که دارای خط هوایی معتبری نمی باشند اما از فرودگاههایشان و امکانات درون آن به نحوی استفاده کرده اند که منبع درآمدی بسیاری سرشاری برای آن کشور به ارمغان آورده است.

در صورتیکه مسافرین احساس نماید در فرودگاهی امکانات و رفاه بیشتری دارند بدون شک ترجیح می دهند در فرودگاهی ساعت ترانزیت خود را بگذرانند که بتوانند از امکانات و سرویس دهی متنوع و بهتری برخوردار باشند، امری که شاید در زمان تحریم های ایران بهترین فرصت برای توسعه و رسیدگی به آن و مدیریت و برنامه ریزی که حداقل کار در این راستا بود، برای روزگاری که در صورت گشایش فرودگاه مسافرین بین المللی فرودگاه مذکور را بعنوان فرودگاه ترانزیت و تعویض مسیر برگزینند می بایست صورت می گرت و نگرفته است.

شوربختانه ما همیشه عدم رسیدگی به فرودگاههای کشور، حتا پرترددترین فرودگاه کشو، و دور بودن از استانداردهای جهانی را تحریم هواپیمایی و ایران ایر می دانستیم در حالیکه یک فرودگاه می بایست به یک استراحتگاه مسافری و باری با امکانات به سایر ایرلاین ها تبدیل شود بخصوص که ایران از نظر موقعیت در مسیر مناسبی قرار گرفته است و ایرلاین های بین المللی مایل به استفاده از مسیر ایران به دلیل، مسافت و ایمنی مناسب آن هستند.بهرصورت عدم مدیریت و توسعه و استانداردسازی و ابتکارات خدماتی در فرودگاههای کشور، این مرکز را بیشتر به ترمینال های اتوبوسرانی شبیه کرده است با حداقل امکانات رفاهی و این امر در صورت داشتن ناوگان بسیار توانمند و به روز نقطه ضعفی برای جذب مسافران بین المللی ایرلاین ملی ما خواهد شد. ایران ایر می بایست با مشکلی به نام مدیریت فرودگاهی که در دست این شرکت هوایی نیز نیست دست و پنجه نرم کند، زیرا جذب مسافران در گرو داشتن فرودگاههای مناسب می باشد که هر نوع مسافری از توریستی و بازرگان و هیأت سیاسی و... را بتواند پوشش دهد.

مدت زمانی که فرصت است برای تحویل دهی هواپیماها نیکوست که به وضعیت خدماتی و فنی فرودگاهها بر اساس استانداردهای بین المللی و البته ابتکاراتی خاص، رسیدگی کنیم تا شرایط برای ورود ناوگان نو و خدمات نیک برای جذب مسافران آماده باشد. آگاه باشیم که رقیبان ما در منطقه میلیاردها دلار صرف توسعه فرودگاههای خود کرده اند در حالیکه ما هنوز سیستم مدرن تغذیه مناسب مسافر ترانزیتی و تنوع غذایی در فرودگاه نداریم و در این اندیشه هستم که پس از عبور از واحد گذرنامه باید یک لیوان نسکافه 5000 تومانی را 25000 تومان حساب کنیم که نشان دهیم این محل فرودگاه است.

در نوشتار بعد برای یاری رسانی با ایده پردازان داخلی یک سری خدمات مناسب فرودگاهی که سبب رتبه گیری فرودگاه و جذب مسافر بین المللی در فرودگاه می شود را واکاوی می نماییم.

سرچشمه گزارش: 
پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهار راه
تهیه کننده گزارش: 
کاوش ساعی
لینک کوتاه شده محتوی: http://iran4rah.com/node/297

افزودن دیدگاه جدید