انبارداری می توانست سبب خروج ایران از رکود حمل و نقل شود

شناسه محتوی: 
1803251075
واحد گزارش خبری تارنمای ایران چهار راه:
همگان در صنعت حمل و نقل ایران واقف هستند که این صنعت دچار یک رکود شده است و برخی نیز آن را رو به تباه شدن می پندارند.
انبارداری می توانست سبب خروج ایران از رکود حمل و نقل شود- پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه

. مشکلات پایه ای که نیاز به دخالت دولت با عزم ملی برای بازسازی و نوسازی مواردی مانند ناوگان های زمینی، دریایی، هوایی و ریلی به همراه به روز کردن فرودگاهها، بنادر خشک و ترمینال های حمل و البته گمرکات و تجهیزات بکار رفته در آنها که هزینه های بسیار بالا و زمان بالایی می باشد با توجه به سیستم مشکل دار مدیریت دولتی که زمان بندی همه پروژه ها و تآمین هزینه ها را با تأخیری 5 تا 8 ساله روبه رو می کند، بیش ازآنکه امید به حل مشکلات را بیشتر کند، سبب تلفیق سیستم نیمه کاره جدید و و قدیم با هم شده و چالش نوینی را برای صنعت ایجاد می کند.

در این میان باید چه کرد؟ باید ایستاد و منتظر حرکت های دولتی بود که بسیار یک سویه و تقریبن مشکل دار هستند یا باید اندیشه ای دیگر کرد تا با هزینه کمتر سود وارد این چرخ زنگ زده صنعتی کرد و سپس از سود ناشی از آن به بازسازی پرداخت.

ناوگان زمینی ایران با توجه به سطح تولید و کیفیت کامیون های تولیدی در صورت عزم اراده برای نوسازی از همین امروز دست کم 5 تا 7 سال زمان می برد ، اگر همه چیز درست پیش رود.ناوگان هوایی پرحاشیه ترین ناوگان و ناامیدانه ترین ناوگان است زیرا اکنون با هیأت حاکم آمریکا نوسازی این ناوگان و البته نبود بودجه کافی برای خرید هواپیماها تقریبن درهاله ای از ابهام است.

ناوگان دریایی گرچه در نوسازی گام درست پیش نهاده است اما بندرگاهها و البته سیستم بیمه و بانکی کشور هنوز چالش پیش روی این بخش صنعت است و درنهایت ناوگان ریلی که به تازگی سروصدای بسیاری به پا کرده است. قرارداد و مشاوره با شرکت های مطرح دنیا و هزینه های بسیار بر روی ریل گذار و افتتاح ایستگاه و ترمینال پشت سر هم با هزینه های بالا که صورت می گیرد، بارقه امیدی است تا شاید دولتمردان با مانور بر روی آن بتوانند با عنوان کردن ایران هاب ریلی خاورمیانه آبرویی و دست آوردی برای خود دست و پا کنند ، زیر شاخه ای که با توجه به هزینه و حجم جابجایی کالایی که در آن صورت می گیرد هنگامی موفق است که بندرگاههای ایران نیز به روز شوند تا میزان انبوهی کالا را بتوانند به داخل ایران بیاورند که خود در پروژه ای بس عظیم با محدودیت بسیار گره خورده است.

در این میان کمترین توجه به انبارداری می شود. اما چگونه انبارداری می تواند سبب رشد صنعت حمل و نقل گردد؟

منظور از انبارداری، انبارهای کوچک و خرده نیست، منظور انبوهی از سازه های انباری است که فناوری خاص آن سوله سازی است که در داخل ایران وجود دارد و هزینه اش بسیار کمتر از ریل و خرید قطار و واگن و راه اندازی ترمینال و... است.در صورت برگزیدن منطقه ای بزرگ ( شاید در اندازه های یک بندرگاه خشک مانند بندر شهید رجایی) در نیمه جنوبی کشور یکی در بین مسیر جنوب و جنوب شرقی و دیگری در بین مسیر جنوب و جنوب غربی کشور سبب می شود که کشور بتواند حجم زیادی از صادرات و ترانزیت کشورهای خاور دور و هند به عراق، کشورهای آسیای میانه و افغانستان را در خود جای دهد. اما چگونه؟

اگرانبارهای زیر نظر گمرک ایران باشند این امر ساده است. بسیاری از مواقع شرکت های ترانزیت کننده کالای خود را در مرزهای عبوری بین ایران و کشورهای آسیای میانه و عراق و افغانستان نگه می دارند تا خریدار کالا تسویه حساب خود را با فروشنده نماید و سپس کالا با کانتینر از مرز عبور داده می شود. حال اگر کالا به انباری تحت نظارت گمرک منتقل شود، تخیله گردد و کانتینر به کشتیرانی تحویل داده شود و مبلغی بسیار کمتر از دیرکرد بازگرداندن کانتینر از شرکت های حمل خارجی درخواست شود، کشور از دو منبع دارای سود می شود، نخست از انبارداری و دیگری، کشتیرانی مذکور مجبور است هزینه کانتینرخالی به دلیل اشغال فضای بندرگاهی ایران را به اداره بنادرایران طبق قرارداد همکاری بپردازد و اینگونه کشتیرانی های خارجی کمتر می توانند از دیرکرد کانتینر کسب درآمد کنند و آنگاه کشتیرانی ملی ایران می تواند در این مسیرها یکه تازی نماید زیرا IRISL می تواند در هر محلی کانتینر خود را در ایران با مبلغی کمتر یا بر روی کشتی های داخلی دپو نماید، امری که برای کشتیرانی خارجی به همراه هزینه است.

اینگونه شرکت های خاور دوری و هند تمایل می یابند که از مسیر ایران برای ترانزیت کالا استفاده نمایند زیرا کالایشان در انباری مطمئن قرار دارد و پس از پرداخت نیاز به یک بارگیری در یک کامیون یا قطار و رهسپار شدن به مقصد دارد. این انبارها می توانند مدت زیادی نیز کالاها را در خود نگه دارند و حتا می توانند دارای سردخانه هم باشند که این امر درآمد زایی و البته درخواست ترانزیت را بیشتر می نماید. این انبارها می توانند خصوصی باشند و فقط گمرک ناظر بر ورود و خروج کالاها باشد و اینگونه مسیر ایران رونقی بیشتر می یابد زیرا شرکت های حمل و نقل سهامدار در انبارها می توانند مبلغی کمتر از دیرکرد کشتیرانی از مشتریان درخواست نمایند و اینگونه کدام مشتری است که قیمت کمتر را رد نماید.

بیگمان هزینه راه اندازی انبار و برنامه ریزی نحوه انبارداری و برنامه نویسی و تدوین نرم افزار انبارداری سریع تر و کم هزینه تر و بدون وابستگی به خارج از ایران، امکان  پذیرتر از خرید ریل و هواپیما و قطار و کامیون در این بازه زمانی است.

هماهنگی بین گمرکات و انبارها در این مسیر، می تواند سود خوبی را نصیب صنعت حمل و نقل در ابعاد گوناگون نماید، اما کشور ایران کماکان مایل به ادامه و اصرار به مسیرهای طولانی و شعاری بدون توجه به دورنما و امکانات و بودجه لازم می باشد.

سرچشمه گزارش: 
پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه
تهیه کننده گزارش: 
کاوش ساعی
لینک کوتاه شده محتوی: http://iran4rah.com/node/1075

افزودن دیدگاه جدید