آیا ایران نیازی به وزارت ترابری (حمل و نقل) احساس نمی کند؟

شناسه محتوی: 
1804281115
واحد گزارش خبری تارنمای ایران چهار راه:
رئیس فیاتا در سخنرانی که در سمیناری به مناسبت کریدور پاکستان – چین در پاکستان برگزار شده است، با توجه به رشد سریع پاکستان در حمل و نقل منطقه، اظهار امیدواری کرد به زودی پاکستان مرکز و مغز متفکر حمل و نقل منطقه شود.
آیا ایران نیازی به وزارت ترابری (حمل و نقل) احساس نمی کند؟- پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه

او با اشاره به اینکه پاکستان از معدود کشورهای دارای وزارتخانه حمل و نقل است، پیشنهاد داد که پاکستان برای رشد سریع تر وزارت ترابری و حمل و نقل را از یکدیگر جدا سازد تا شرکت های خصوصی پاکستانی بتوانند به سرعت رشد نمایند.

این سخنان و اتفاق ها دقیقن کنار گوش ما در کشوری رخ می دهد که از نظر تعداد همسایگان فقیراز نظر دسترسی به آبهای گرم، بسیار محدود است، اما به راحتی در حال تصاحب جایگاه کشور ماست. اما به چه دلیل؟

نخستین گام اشتباه ما، نبود یک وزارتخانه تخصصی در عرصه ترابری است. این وزارتخانه می بایست نیازهای صنعت ترابری یک کشور را شناسایی و با ارتباط با شرکتهای خصوصی و ایجاد سازوکارهای قانونی با در اختیار گرفتن گمرکات کشور و ارتباط دهنده آن به حمل و نقل کشور، و همچنین هماهنگی با وزارت راه و شهرسازی، صنعت و معدن و بازرگانی سبب رونق ترابری ایران شود.

اما وزارت راه و شهرسازی، آنطور که از نامش مشهود است می بایست سخت افزارها و بسترها را آماده نماید. جاده ها، بندرگاهها، فرودگاهها ، راه آهن و گمرکات و...از نظر طراحی و ساخت که در حال حاضر فقط با تخصیص بودجه و نامه نگاری و برنامه های از پیش روی زمین مانده صورت می گیرد، در حالیکه یک وازتخانه ترابری، نیازسنجی و سنسوری در بدنه شرکت هایی است که قرار است از این بسترها استفاده کرده و برای کشور اشتغال و ارز آوری و کسب درآمد داشته باشند، امری که در پروژه های وزارت راه بسیار مشهود است. بعنوان مثال بیشترین حجم جابجایی کالا در دنیا با کشتی صورت می گیرد که این امر را هر شرکت ترابری بین المللی می داند و آنگاه ما با داشتن دریا و سواحل، بجای توسعه بندرگاهها و ایجاد مگاپورت در حال توسعه راه آهن در مسیرهای بن بستی مثل همدان و کرمانشاه و... هستیم که معلوم نیست در این مسیرها کدامین بازارها قراردارند که الان تشنه راه آهن و حمل و نقل وسیع هستند!!!
شوربختانه، عدم مدیریت درست سبب شده است سرمایه های وزارت راه ناگهان به سمتی روانه شود که شرکت های ترابری و بارفرآور و حامل ها اصلن در این زمینه احساس نیاز نمی کنند.

علاوه بر این، وزارت ترابری می تواند فهرست نیازشرکت های ترابری داخلی را ایجاد کرده و این نیازها مانند کامیون، قطعات یدکی، کشتی، قعات یدکی راه آهن و هزاران مورد صنعتی مرتبط با صنعت ترابری را به وزارت صنایع و بازرگانی با آمار دقیق میزان نیاز سالانه، مطرح نماید که هم وزارت صنایع بتواند سازندگان را به سمت ساخت محصولات صنعتی برپایه نیازسنجی های علمی سوق دهد و هم وزارت بازرگانی مجوز واردات کالاهای مورد نیاز، به میزان لازم را نماید.

در واقع وزارت ترابری، وزارت میانی است برای ارتباط بین بدنه اقتصادی صنعت ترابری ایران و وزارتخانه های تأمین کننده این نیازها که با رفع این نیازها به میزان درست و در زمان و مکان دقیق،سبب می شود که کشور ایران هم ارز و سرمایه زمانی و مالی کمتری از دست دهد و هم سود و منفعت بیشتری نیز به کشوربرساند.

مواردی مانند بیمه، پیوستن به کنوانسیون های بین المللی، بانکداری، ارتباط با مجامع رسمی سازی مدارک ترابری و بررسی شکایت ها و زندانیان ترابری خارج از ایران و البته مبارزه با قاچاق مواد مخدر و کالا و...نیز می تواند از کارهای مشترک این وزارتخانه با وزارت بازرگانی و نیروی انتظامی و سایر وزارتخانه ها باشد.

آیا با تمام این اوصاف و با توجه به زیاد بودن بار کاری و کمبودهای موجود در کشور و مسئولیت های گوناگون در وزارت راه و شهرسازی، مایی که سودای هاب شدن در خاورمیانه داریم و به موقعیت سوق الجیشی خود هر سال در هر سخنرانی و نوشتاری می نازیم و خودمان را فراتر از سایر کشورها در نظر می گیریم نیازی به منظم کردن ساختار قانونی و نیازسنجی و توصیه های حقوقی و اقتصادی در وزارتخانه ای به اسم وزارت ترابری داریم یا نداریم؟ آیا وزارت راه و شهرسازی ما نباید سخت افزارها و بستر را آماده سازد و وزارت ترابری نرم افزارها و هماهنگی ها را؟

کمی به این امر بیاندیشیم که توسعه یک صنعت با ارگان، نهاد، هیأت امنا، سازمان و مواردی از این دست در ابعاد ملی هرگز رخ نمی دهد.ما پیشتر اشتباهی که داشتیم وزارت راه و ترابری داشتیم که فقط به جاده سازی و ترابری می پرداخت و در کناری بندرگاه و فرودگاه و راه آهن هم بود.در رکتی آن را تبدیل کردیم به راه و شهرسازی و ترابری در این وسط مفقود گردید در حالیکه راه و شهرسزی آنقدر گرفتاری دارد که بیگمان زمان و نیروی کافی برای امور ترابری خواهد داشت. پس امروز باید از این تجربه آزموده شده استفاد کرد و وزارتخانه ای به نام ترابری به تنهایی ایجاد کرد.

سرچشمه گزارش: 
پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه
تهیه کننده گزارش: 
کاوش ساعی
لینک کوتاه شده محتوی: http://iran4rah.com/node/1115

افزودن دیدگاه جدید