از کنوانسیون تیر خارج شوید!!!!- بخش نخست

شناسه محتوی: 
170311430
واحد گفتگو و مصاحبه تارنمای ایران چهار راه:
بخش نخست گفتگو با جاناتان گیفورد استاد دانشگاه جرج میسون آمریکا در حاشیه سمینار نقش آفرینی حمل و نقل جاده ای در آمریکا.
از کنوانسیون تیر خارج شوید!!!!-پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه

نخست سپاسگزارم از وقتی که برای این گفتگو به من اختصاص داده اید و هم کلامی با شما سبب افتخار بنده است.

پیش از اینکه من پرسش هایم را شروع کنم می خواستم بپرسم شما بعنوان یکی از کارشناسان امور جاده ای در ایالات متحده در مورد موقعیت حمل و نقل جاده ای ایران چقدر اگاه هستید؟

نخست برای من بسیار جای خرسندی است که می بینم ایرانیان علاقه مند هستند که جایگاه خاص کشورشان در حمل و نقل جهانی را بررسی نمایند و بتوانند با توجه به پتانسیل های آن کشور و محل قرارگیری آن، موقعیت آفرینی کرده و سودآوری برای کشورشان و البته شرکت های فعال در این زمینه داشته باشند. اما بگذارید برای اینکه پاسخ روشنی به شما بدهم که چقدر اطلاع از کشور شما دارم و البته روشی هم برای شما باشد که بتوانید حمل و نقل هر کشوری را بررسی کنید، باید به شما بگویم که من برای بررسی موقعیت حمل و نقل یک کشور در میان سایر کشورهای جهان نگاهی  می اندازم به تاریخ آن کشور، البته بصورت مروری بر آن تاریخ نه اینکه در آن فرو بروم و در آن غرق بشوم، بخصوص تاریخ کشورشما که خیلی جذاب هم هست.

بررسی تاریخی کشور شما نشان می دهد که کشور شما موقعیت استراتژیکی داشته و دارد و محل عبور بوده است. حتا امپراتوری هایی همچو روم و یونان از غرب و چنگیز خان از شرق وقتی می خواسته اند به مقاصد دیگری حمله کنند از کشور شما عبور می کرده اند که بسیاری از آنها در کشور شما زمین گیر شدند همچون روم و برخی عبور کرده و ویرانی هایی نیز به بار آورده اند همچو چنگیز خان مغول وبرخی در فرهنگ شما حل شدند مثل اسکندرو البته امپراتورهایی که عاقل تر بودند در بسیاری از موارد مجبور به برگشت می شدند. پس درمیان مسیر بودن کشور شما، شکی نیست.

اینگونه شناخت، کشور شما را دربحرانی ترین حالت که فرض کشوری بخواهد برای هر هدفی، به آن یورش ببرد، یا برای یورش به نقطه دیگری باید از کشور شما عبور کند، نشانگر این است که شما در محلی همچو تقاطع مسیر چند کشور بوده اید و این موقعیت استراتژیک با مرز بندی های جدید بخصوص پس از فروپاشی شوروی بسیار حائز اهمیت گشته است.

بابت تأکید بازمی گویم، به واژه های خوب دقت کنید، وقتی در بررسی تاریخی می گویم کشوری یا قومی یا نیروی مهاجمی و... از کشور شما عبور کرده است یا عبور می کند، این واژه عبور کردن را می بینید شما که حمل و نقل می خوانید باید گوشهایت تیز شود که چرا می خواهند از این کشور عبور کنند و این می شود نخستین حرکت تحلیلی حمل و نقل و مزایای و معایب مسیر کشور شما یا هر کشور دیگری.به نظر من همین الان هم کشور شما از نظر موقعیت جغرافیایی حتا از کشور من آمریکا نیز برجسته تر است و بهتر از آمریکا می تواند تجارت خارجی داشته باشد.

  • چطور می فرمایید ایران از کشور شما هم بهتر است؟
  • ببینید یک اشتباهی که در بین همه کشورهای جهان در مورد آمریکا رایج است، این کشورها فکر می کنند آمریکا محل فناوری است و آمریکایی ها و شرکت هایشان نشسته اند و برای دنیا محصول می سازند، اما واقعیت این نیست. ما که در صنعت حمل و نقل این کشور کار می کنیم با این امر چالش داریم. شما به من بگویید با توجه به اینکه در حال خواندن درس این رشته هستید طبق آخرین آمار که برای سال 2016 سازمان تجارت آمریکا داده است، چند درصد تجارت آمریکا، تجارت داخلی است و چند درصد خارجی؟
  • خوب آخرین آمار میگه 64 درصد تجارت در آمریکا بین ایالت های آمریکاست و 39 درصد با خارج از آمریکاست.
  • دقیقن، که این 39 درصد تجارت خارجی این کشور 24 درصد تجارت جهانی را شامل می شود. دلیلش آن است که این کشور از 52 کشور ریز و درشت به هم چسبیده تشکیل شده است. وقتی 12 ایالت این کشور نیاز به کالایی بعنوان مثال کمباین دارند، ناگهان دو تا سه شرکت شروع به پژوهش و ارتباط با دانشگاه صرف هزینه کرده تا کمباین تولید شود. تولید کمباین برای این ایالت ها  شروع می شود و در این میان افرادی پیدا می شوند از سایر کشورها که این شرکت های آمریکایی را پیدا کرده و همین کمباین تولیدی آمریکا را برای ایران، اکراین، استرالیا یا...خریداری کرده و ارسال می کنند و خوب شرکت های آمریکایی به هرکسی که پول دهد و موز صادرات از آمریکا را داشته باشد محصول می فروشند. این افرادی که کالاهای امریکایی را به دنیاری بیرون می برند بیشتر مهاجرهستند یا بازرگانی از کشورهای دیگر و اینگونه کالایی که آمریکایی ها برای رفع نیاز داخلی خود ساخته اند مشتری خارجی هم پیدا می کند و وارد بازارجهانی می شود. در واقع آمریکا بجز موارد با فناوری خاص و انحصاری، زیاد تلاشی برای بازارهای جهانی نمی کند بلکه به دلیل رعایت استانداردهای بالای صنعتی، محصولات آمریکا در سایر کشورها هم هوادار پیدا می کند.
  • اگر درست متوجه شده باشم، شما معتقد هستید آمریکا بیشتر از نظر تجاری به داخل چشم دارد تا بیرون و این نقش آفرینی اش در تجارت جهانی توسط بسیاری از تاجران و بازرگانان سایر کشورها  رخ می دهد که محصول آمریکایی را به کشور خودشان یا دیگران برده و معرفی می کنند.
  • دستکم در موارد تجارت خرد می توان بگویم بله.
  • پس حال چرا در مقام مقایسه ایران را از نظر حمل و نقل برتر از آمریکا می پندارید؟
  • اگر بخواهم بی پرده صحبت کنم، باید بگویم برتری معنای مختلفی می تواند داشته باشد، شما از نظر فناوری و نوع مدیریت و برنامه ریزی در حمل و نقل به دلیل وابستگی بسیار شدید صنعتی شاید یک تا دو دهه با آمریکا فاصله دارید، اما در مورد موقعیت جغرافیایی ایران بی نظیر است. شما همسایه برخی کشورها هستید که از نظر دسترسی به آبهای بزرگ دنیا، به شما نیاز دارند. افغانستان و عراق تازه از جنگ رهانیده شده اند یا دارند رها می شوند و برای بازسازی نیاز به آبها و بندرگاههای شما دارند، کشورهای آسیای میانه ای که برای اثبات استقلال خودشان و فاصله گرفتن از روسیه، سعی به پیدا کردن مسیر های ترانزیتی هستند که بی شک شما بزرگترین راه عبور آنها هستید و البته دنیای آینده نگاهش به بازار این کشورهاست، اما اگر آمریکا را کشور واحدی در نظر بگیرید، مکزیک و کانادا را و شاید به نحوی کوبا را همسایه خود دارد، کشورهایی که بدون واسطه آمریکا از راه دریا هم می توانند با هم تجارت کنند، اما در مورد کشور شما، این شما هستید که برگ برنده را دارید و خوب تاکنون با توجه به برآوردها به دلیل عدم توانایی فنی داخلی وسیع و عدم تلاش برای کسب این توانایی این پتانسیل بالا بدون استفاده باقی مانده است. کشور من، باید حمل و نقل بین ایالتی اش که به نوعی حمل و نقل داخلی شما می شود را تقویت کند و از آنجایی که وقتی شرکتی بین ایالت ها قوی کار می کند، در عرصه جهانی نیز قوی ظاهر می شود، زیرا هر ایالت در کشور من مثل یک کشور است ولی زیر قانون واحد فدرال، پس ما در کشورمان فقط به حمل داخلی می پردازیم که خوب کشور شما اگر صنعتی شود می تواند مثل آمریکا کشورهای همسایه اش را که آنها نیز فقر صنعتی دارند تحت سیطره اقتصادی خود درآورد.
  • اما عراقی که شما ذکر کردید خودش بندرگاه بصره را دارد و یا آذربایجان از طریق ترکیه راه به اروپا دارد.
  • ببینید، عراق بندرگاه بصره را دارد و اگر بخواهد در آینده نفتش را از طریق دریا صادر کند که البته به صرفه ترین راهشان این است، بصره می شود منحصر به نفت، زیرا فضای وسیعی برای بارگیری و تخلیه و ورود کشتی به آبراهش ندارد، پس بیگمان این کشور شماست که باید سرویس بندرگاهی و زمینی مناسب به بخش های شمالی و البته اقلیم کردستان عراق بدهد که الان هم به طور نامرتب و بدون برنامه ریزی دارد اینکار را می کند. شما باید کاری کنید که عراقی ها مسیر شما برایشان به صرفه باشد. برای آنها باید صرف در استفاده از مسیر و بندرگاههای شما باشد تا بصره و این مدیریت بسیار خوبی را می خواهد. در مورد ترکیه و آذربایجان هم اگر شما بندرگاه و مسیر زمینی و ریلی قوی داشته باشید، ترکیه ترجیح می دهد برای ورود کالاهای تجاری از شرق (مانند چین و کره و ژاپن و...) کشورش از خاک و بندرگاههای شما استفاده کند تا بندرگاههای خودش زیرا فاصله دریایی آن با این کشورها بسیار دور است و طول کشورش هم زیاد است و این موارد ضعف و قوت را شما باید بتوانید با شرکتها و مدیریت خودتان ایجاد کنید و اینها اصلن وارداتی نیستند. بلکه انسان خوش فکر ایرانی به دور از منافع شخصی و شرکتی بلکه برای منافع کشوری به این امر باید بپردازند.
  • اجازه دهید بگویم به نکته خوبی اشاره کردید، الان یکی ازچالش های ترانزیت کنندگان ایرانی به اروپا که در واقع رانندگان ایرانی به اروپا هستند، کشور ترکیه است که گویا بدرفتاری یا به نوعی مشکلات خاص در مسیر برای رانندگان ایجاد می کند، نظیر دزدی کالا و عدم رسیدگی به شکایت وبه تازگی عدم امنیت هم به اینها اضافه شده است و...، این نشان نمی دهد موقعیت جغرافیایی ما برای ترکها زیاد اهمیت ندارد زیرا ما نیز به آنها وابسته هستیم.
  • ببینید، اشتباه از شماست. باور کنید از شماست. به حرف من نخندید اما شما هرگز از کارهایتان ارزیابی دراز مدت نمی کنید. مثلن اگر الان گوجه فرنگی سود می دهد همه می دوید گوجه می کارید کسی نمی گوید بهتر است من گوجه ها را رب کنم و روزی که گوجه کم شد بفروشم و شروع به خرید گوجه کند. من از شما می پرسم، به من بگو، تعداد کامیون های عبوری ترک و اروپایی برای ترانزیت به افغانستان و آسیای میانه و البته کامیون های خارجی وارداتی به کشور شما و برگشت آنها به کشورشان، بیشتر است یا کامیون های صادراتی شما به اروپا، زیرا فکر می کنم شما برای رفتن به اروپا از خاک ترکیه می خواهید عبور کنید. درسته؟
  • بله، البته من آمار دقیقی در این مورد ندارم.
  • مشکل همین جاست. ولی من ندیده به شما می گویم کامیون های عبوری از کشور شما و واردات شما شاید بین 6 تا 7 برابربیشتر از کامیون های صادراتی شما از ایران به اروپاست.
  • از کجا اینقدر مطمئن هستید؟
  • زیرا میزان مشارکت اقتصادی و صنعتی بودن کشور شما در جهان مشخص است. ما داریم بحث علمی می کنیم نه احساسی و قصدمان درمان است، درسته؟
  • بیگمان.
  • پس احساسات وطن دوستی و اینها به کنار، واقعیت را باید بپذیریم و شما هم بعنوان دانش پژوه این رشته باید این نکته را بسیار مد نظر داشته باشی که وقتی می خواهی به نفع کشورت کار کنی اول بی طرفانه ارزیابی و نقدش کن و بعد دنبال درمانش باش.
  • درست می فرماید.
  • خوب برگردیم به گفتگویمان، من با توجه به آماری که حدس می زنم سخنم را پیش می برم.
  • بله
  • من اگر جای کشور شما بودم بعنوان تئوریسین چندین راه به نظرم می آید. شما اگر می خواهید از توان جغرافیایی خودتان نهایت استفاده را ببرید، باید برنامه کوتاه مدت و دراز مدت داشته باشید. باور کنید، من ترکیه بودم، اینقدری که شما از جنگ ترانزیتی و اقتصادی از ترکیه واهمه دارید، آنها چندین برابر شما ترس دارند. در برنامه میان مدت خودتان، اگر می خواهید یک سود حداقل برای کشورتان داشته باشید، بهتر است دولت یا هر سازمان مسئولی یک استاندارد برای تناژ کامیون های ورودی به کشورتان تعریف کند، و حتا دولت شما دوست ندارد شرکت های خصوصی شما در این زمینه درگیر باشند سود کنند و همه سود رو برای خودش می خواهد و دل به عوارض ورودی و عبوری بسته است که من نمی دانم دولت شما اصلن این عوارض را دارد یا خیر در کمترین و بدترین حالت می تواند این درآمد را زیاد کند.
  • چگونه؟
  • اینگونه که می آید اعلان می کند کامیون خارجی ورودی به ایران بیشتر از 13 تن نباید بار داشته باشد کاری که در برخی ایالات آمریکا کامیون ها باید با تناژ کمتر از سایر ایالت ها ا جازه بارگیری یا عبور دارند. این اتفاق سبب می شود کامیون ترک یا آلمانی یا سوئدی یا انگلستانی 25 تن کالا را از کشورش بارگیری نکند و مستقیم نتواند با پرداخت یک عوارض عبوری خشک و خالی در کشور شما تا کابل حمل کند، بلکه در مرز بازرگان به دلیل استاندارد کشور شما گیر کند، اینگونه آن شرکت خارجی دو راه بیشتر ندارد، یا باید بجای یک کامیون دو کامیون از کشور شما عبور دهد که به دلیل طول جغرافیایی زیاد و مصرف سوخت زیادی در مسیر اروپا تا مرز شما باید بسوزاند، برایش ارسال دو کامیون به صرفه نیست، پس بیگمان ترجیح می دهد بار را تا دم مرز ایران بیاورد واگر دولت شما بخواهد کمکی به شرکتهای کامیون دار داخلی بکند، می گوید فقط کامیون ها با پلاک ایران اجازه بارگیری تا 25 تن را دارند، کشور شماست و اختیارش رو دارید. پس کامیون خارجی مجبور به سپردن بار به یک کامیون دار داخلی است. حال اگر سیاست کشور شما تخلیه و بارگیری دوباره بجای دریافت کامل اتاق بار یا کانتینر شرکت خارجی باشد که بسیاری از مرز نشینان شما نیز اشتغال خواهند یافت و در زمینه تخلیه و بارگیری در کامیون ایرانی نیز کسب درآمد می شود کرد. این ساده ترین راه برای کسب درآمد و البته هدف کوتاه مدت شما باید باشد.
  • خوب اینجا یک مشکلی هست، ما عضو کنوانسیون تیر هستیم و اجازه تغییر در تناژ بارگیری محموله ها را نداریم و باید طبق استادارد تیر کار کنیم.
  • برای همین پرسیدم آماری از صادرات کشورت به اروپا داری یا خیر؟ این کارنه تیر بیشتر به نفع طرف اروپاست تا شماها، برای اینکه شما در سال فرض 1000 تا کامیونتان بابت صادرات تا اروپا بروند، اما شما  با کارنه تیراجازه عبور 100 هزار کامیون اروپایی را از کشورتان داده اید که چی شما عضو کارنه تیرهستید؟ بدون شک این کنوانسیون خیلی به نفع اروپاست تا شما. به آمارتان مراجعه کنید.
  • خوب اگر اروپایی ها بار را بیاورند تا ترکیه و سپس بار را در دو کامیون ترک با وزن و استاندارد ایران تخلیه نمایند و با آنها بخواهند از ایران عبورش دهند، آنگاه باز ترک ها سود کردند که؟
  • خیر، دستکم دو کامیون ترک از کشورتان عبور می کند و این یعنی دو عوراض عبوری بای یکی و بعد هزینه سوخت کامیون خارجی و عوارض عبوری را بگونه تنظیم کنید که کامیون های اروپا ترجیح دهند از استاندارد شما استفاده نمایند و بار را به کامیون دار شما تحویل دهند تا ترکیه.
  • این اتفاق بیافتد خوب ترکیه هم می تواند اقدام به مثل کند.
  • برای کشور شما که صادراتش به اروپا محدود است چه اهمیتی دارد، بار را تا مرز خودتان ببرید و تحویل کامیون های ترک بدهید تا هرمحلی در اروپا ببرند. در درازمدت سود شما بیشتر است. در بدترین حالت، می توانید یک شرکت کامیونی در ترکیه یا در کشوردیگر اروپا ثبت کنیدف آن شرکت کارحمل همان تعداد کانتینر صادراتی شما را از مرزتان با ترکیه تا هر محلی در اروپا انجام دهد، کاری که ترکها با حمل و نقل آلمان کرده اند شما با قدرت برای محموله های صادراتی خود با کل اروپا نمایید و من مهاجران ایرانی بسیاری با تابعیت دوگانه می شناسم که حاضر به رانندگی در شرکتی از این دست برای کشورشان هستند.
  • خوب ترکها هم همین کار را می کنند ودر کشورما شرکت ثبت می کنند.
  • اما پول و اشتغال زایی عاید کشور شما می شود و مالیاتش به جیب شما می رود، زیرا اینقدر که ایرانی در خارج از کشور هست، ترک یا بلغار یا آلمانی در ایران نیست. در ضمن ترکها از کنوانسیون تیر بیرون نمی آیند زیرا داد و ستد آنها با اروپا بالاست. هر وقت کشورتان از نظر اقتصادی و صنعتی به جایگاهی رسید که میزان صادراتتان به میزان عبوری ها و واردات شما غلبه کرد بروید عضو کارنه تیر شوید و خود منف آن زمان به به شما این توصیه می کنم که بروید و عضو شوید. اما از برنامه دراز مدت خود برای غلبه بر بازار منطقه نباید غافل باشید که سود اصلی در بسیاری زمینه ها در آن است.
  • یعنی همان برنامه بلند مدت که در بالا اشاره کردید.
  • بله.
  • دوست دارم آن را هم بدانم زیرا تجربه جالبی هم برای من هست و شاید همکارانم در ایران هم مایل باشند نگاهی به آن بیاندازند.
  • البته این را بگویم نظرهای من به اندازه دانش و آگاهی هست که در مورد کشور شما دارم، وگرنه، وقتی می رویم بر روی اجرا باید ریز قانون ها و توانمندی های کشور بررسی و در صورت لزوم اصلاح گردند و بدون تبصره و بند و نیم بند که سبب دور زدن قانون می شوند، اجرا گردد. شاید هزینه این تغییرات قانونی برای کشور شما زیاد باشد، باید ببینید در ظرف زمانی چند وقت با اجرای درست و کامل قانون شما قادر به جبران هزینه ها هستید.
    شایان ذکر است نظرهای ارائه شده نظرهای فرد مصاحبه شونده است و دیدگاه و نظر تارنمای ایران چهارراه نیست.

ادامه گفتگو را در سری دوم گفتگو دنبال فرمایید وشایان ذکر است نظرهای ارائه شده نظرهای فرد مصاحبه شونده است و دیدگاه و نظر تارنمای ایران چهارراه نیست.

تهیه کننده: 
کاوش ساعی
برگردان: 
کاوش ساعی
ویراستار: 
سام پرتوی
سرچشمه محتوی: 
پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه
لینک کوتاه شده محتوی: http://iran4rah.com/node/430

افزودن دیدگاه جدید