صنعت حمل و نقل جاده ای شما در حال خودکشی است

شناسه محتوی: 
170322449
واحد گفتگو و مصاحبه تارنمای ایران چهار راه:
بخش دوم و پایانی گفتگو با جاناتان گیفورد استاد دانشگاه جرج میسون آمریکا در حاشیه سمینار نقش آفرینی حمل و نقل جاده ای در آمریکا.
صنعت حمل و نقل جاده ای شما در حال خودکشی است - پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه

برای درک بهتر گفتگوی دوم پیشنهاد می شود گفتگوی نخست با ایشان خوانده شود و سپس در ادامه به این گفتگو توجه شود.
 

  • موضوعی که در مورد کنوانسین تیر می فرمایید یک امر گمرکی است نه یک فرآیند مستقیم در حمل و نقل بین المللی، پس چرا آن را به حمل و نقل نسبت می دهید؟
  • من گمرک را بخشی از حمل و نقل می دانم، زیرا گمرک ها همانطور که حافظ منافع هستند، بن بست ها یا بعبارتی سرعت گیرهای حمل و نقل نیز هستند. دقت بفرمایید سرعت همیشه هم خوب نیست. بین استادان دانشگاههای دنیا یک اختلاف نظر در مورد نام رشته ای که در آن حمل و نقل و لجستیک جای می گیرد، وجود دارد. بسیاری می گویند زنجیره تأمین و حمل و نقل، اما من معتقدم هستم نام این رشته باید باشد حمل و نقل، عملیات و سیستم ها که بخش سیستم ها و عملیات به گمرک نیز ربط دارد. در کشور شما و اصولن کشورهای خاورمیانه به جز چند کشور که اقتصاد پویای تولیدی ندارند، کدام شرکت حمل و نقل هست که با گمرک درگیرنباشد؟ همه درگیر هستند و من برای همین می گویم گمرک شما باید در فرآیند انجام امور گمرکی خودش برپایه منافع کشورتان، نه منافع کشورهای اروپایی یا اسیایی هر جای دیگری، بازبینی نماید و از روی آن روش های سنتی و روندهای اتحادیه های بین کشوری که در دوره ای رواج داشت عبور کند. این اندیشه که پیوستن به هر کنوانسیون یا اتحادیه خوب است را کنار بگذارید، آن کنوانسیون و همکاری را بررسی کنید ببینید منافع و ضررهایش چیست و این کنوانسیون در بازه زمان ممکن است منافع و ضررهایش برای شما دستخوش تغییر شود. دستکم در حال حاضرکه کشورشما در جایگاهی نیستید که صادرات وسیع و پر سود به کشورهای دیگر داشته باشد، از موقعیتی که کشور شما را در مسیر تردد کالاهای کشورهای دیگر قرار داده است به بهترین روش منفعت کسب کنید. شک نفرمایید باقی ماندن کشور شما در کنوانسیون تیر شاید سبب شود اروپا و ترکیه و بقیه کشورهای اروپایی شما را تحویل بگیرند و تشویقتان کنند اما به چه قیمتی؟ به قیمت سرمایه ای که شما دارید از دست می دهید و آنها با پرداخت اندکی از کشور شما فقط رد می شوند؟
  • البته ما برای گرفتن چنین تصمیمی بیگمان نیاز به گرفتن آمار داریم و اینکه این کاربه نفع کشورما هست یا خیر؟
  • آمار نداشتن یعنی شما نابینا هستید و تصمیم شما یک تصمیم احساسی است، شما باید میزان ارزش صادراتی و هزینه نبودنتان در کنوانسیون تیر را برآورد نمایید و سپس ببینید تعداد کامیون های عبوری شما چقدر است و بر اساس آن تصمیم بگیرید. هرچند پیش از اینها گمرک شما باید یک سازوکار قوی برای روند جدید خروج از کنوانسیون تدیون نماید تا میل و رغبت کامیون های اروپایی برای عبور از کشور شما باقی بماند، هر چند در حال حاضر چاره ای ندارند.
  • بسیار عالی، اما می خواهم بدانم که شما هدف بلند مدت هم درصحبت هایتان مطرح کردید، منظورتان از هدف بلند مدت در مورد حمل و نقل ایران چی بوده است؟
  • حمل و نقل ایران یک بحث است و حمل و نقل جاده ای ایران بحثی دیگر. من در مورد حمل و نقل جاده ای با شما صحبت می کنم وگرنه فقط فرآیند برنامه ریزی برای حمل و نقل یک کشوربه 4 تا 5 سال کار مداوم ، بررسی، شبیه سازی و گمانه زنی رشد فناوری و... نیاز دارد.
  •  بله، منظور من همان حمل و نقل جاده ای بود.
  • به نظر من، ایرانی ها یک مشکلی که در کارهایشان دارند. آنها کارها و مشکلات کوچک را آنقدر بزرگ می کنند که این کار دو اتفاق را در بطن جامعه رقم می زند، یا آن مشکل از نظر ذهنی لاینحل به نظر می رسد و چون فکر می کنند نمی توانند اکنون آن را حل کنند، از درگیر شدن با آن منصرف می شوند، یا آن مشکل کوچک را با تلاش خودشان یا استفاده از کمک دیگران حل می کنند و سپس بخاطر حل آن، آنقدر بزرگ نمایی می نمایند و شعار و نمایش می دهند که به ملتشان، تلقین می کنند که آخر توان این ملت همین بوده است و حالا باید بنشیند و از خودشان فراتر ازاین توقع نداشته باشند.
  • فکر کنم کمی رفتید داخل روانشناسی، با اینکه می دانم روانشناسی بازار و سبک کاری در هر کشورو در حمل و نقل مهم است اما منظورتان از این بحث را متوجه نشدم. منظورتان را کمی بازتر می کنید.
  • ببن مواردی که تا الان من گفتم، همه برای کوتاه مدت و میان مدت با یک بحث درآمدی و اشتغال زایی در مقطع زمانی که الان هستیم یا تا 20 سال اینده برای مردم کشور شما مناسب است. اما این یک مسکن برای این سیستم است. شما باید با این مسکن موقت و خریدن زمان و البته کسب درآمد بیشترحاصل از آن، با برنامه ریزی، مدیریت و آینده نگری، اقتصاد خودتان را در منطقه به دیگران تحمیل نمایید. من بارها از دوستانم در خاورمیانه شنیده ام و خود شما هم با توجه به دانشجویان دانشگاهها و کسانی که در آمریکا دیده اید، ایرانیان همگی بر این باور هستند که انسان های باهوشی هستند. بنده موافقم که در میان ملت های باهوش، ایرانی ها یکی از آنها می توانند باشند. اما رفتار ملت شما این را نشان نمی دهد. ملت شما تصمیم به انجام کاری می گیرد، حرف و نقد و بررسی در موردش می نماید، افق و موفقیت انتهایی را می بیند و از آن لذت می برد، اما هنگام عملیاتی کردند، کاملن بد سلیقه و نه بر پایه دانش و ابتکار ایرانیان باهوش، که بر اساس کارها و کپی های سایر کشورها عمل می کند و گاه نامش ورود فناوری، ورود سرمایه و مواردی از این دست می شود. من نمی گویم نمونه خارجی را نبینید، اما آن نمونه دلیل بر برتری آن محصول یا سیستم یا نرم افزار برای شما نیست، شما باید خود ابتکاررا با تجربه کشورتان بیازمایید. در واقع مشکل شما عملیاتی کردن پروژه هایتان و استفاده درست از نیروهایتان می باشد.
  • تا حدودی متوجه منظورتان شدم، اما این گفته شما در صورت درست بودن چرا سبب مشکل آفرینی درحمل و نقل که یک حرفه خدماتی هست، می شود؟
  • به نکته خوبی اشاره کردید. شاید از این نقطه بتوان مشکل حمل و نقل جاده ای شما را واکاوی نمود. ببینید، شما باید در محلی که بر کار شرکت های حمل و نقل جاده ای شما نظارت دارد، من نمی دانم یک سازمان است، وزارتخانه است، سازمان مردم نهاد است، یک دفتر بسیار قوی و مهندسی شده با برنامه ریزی برای ارتباط با صنعت خودتان و در عین حال ارتباط با دانشگاهها داشته باشید. شما باید نخست استاندارد مطلوب خودتان را بر اساس واقعیت علمی روز دنیا، نه واقعیت علمی در توان خودتان، تعریف نمایید و برای رسیدن به آن صنایع خودتان را مدیریت کنید و تحت فشار قرار دهید.
  • واقعیت علمی در توان خودمان چیست؟
  • یعنی اینکه ممکن شما کامیون در کشورتان تولید نمایید، اما کامیون شما در رده استاندارد بین المللی کجا قرار دارد؟ کامیونت های شما یا وانت های شما؟ در کشور ما آمریکا این وظیفه را شرکت های خصوصی بخاطر کسب سود بطور خودکار انجام می دهند، اما مردم کشور شما از نظر روانشناسی توی این مدت معلوم است حوصله سودآوری در بلند مدت و البته افتخاری به اسم تولید داخلی را از دست داده اند یا ندارند. شما الان بسیاری از شرکت های فعال در حمل و نقل جاده ای دارید که ساختمان های خوشگل و کلی میهمان خارجی از سرتاسر دنیا دارند و ماشین صاحب شرکت آخرین مدل اروپا و ژاپن و شاید هم آمریکا باشد و... اما وقتی ازایشان بپرسی به نظر شما اگر منِ آمریکایی سرمایه داشته باشم و بخواهم در زمینه صنعت تولیدی حمل و نقل ایران سرمایه گذاری کنم، مرا به کدام سمت راهنمایی می کنید، شاید حرفی نتواند بزنند. زیرا برنامه ای اصلن برای این موضوع نداشته و ندارند، شاید پول و منابع مالی باشد، اما طرحی نیست  که بر پایه نیازهای شرکت های در حال کار شما باشد، نه در میان شرکت های خصوصی شما، نه در میان سازمان ها و ارگان های دولتی شما و نه در میان دانشگاههای شما.آیا شرکت ها و انبارهای شما نیاز به لیفتراک اصلن نداشته اند؟
  • خوب واضح است داشته و دارند.
  • آیا شما لیفتراک ساخته اید؟ این نیاز همین دیروز پدید نیامده که بگویید این فناوری جدیدی می خواهد، خیر این نیازمندی خیلی وقته در صنعت حمل و نقل و انبارداری و صنایع وجود دارد، اما شما شرکتی دارید که در این زمینه سرمایه گذاری علمی کرده باشد و آزمایشگاهی راه اندازی کرده باشد یا دستکم برخی قطعات لیفتراک را بعنوان نمونه در کشور خودتان ساخته باشد، و حالا منتظر سرمایه گذاری برای توسعه کارخانه یا کارگاهش باشد؟
  • شاید الان باشد اما من تا زمانی که ایران بودم نامی نشنیده بودم.
  • خوب معلومه چون تویوتا و ... دارند این زحمت را می کشند و لیفتراکی که تلفیقی از مکانیک و فیزیک و ریاضیات و چند رشته است که شما در دانشگاهایتان دارید، آن را می سازد و نزدیک به دو تا چهار برابر قیمت تمام شده به شما می فروشد و البته شرکت های حمل و نقل شما با افتخار تلاش می کنند نمایندگی شرکت ژاپنی را بگیرند که این لیفتراک ها را می خواهد به ایران حمل کند و یک عده دنبال واردات لوازم یدکی آن هستند.
  • ببخشید حرفتان را قطع می کنم، اما در همین آمریکا هم من تویوتا، و هوندا و ...را که لیفتراک هایشان در صنایع آمریکا استفاده می شود می بینم.
  • شما تویوتا را می بینید اما ما کاترپیلار و دایونسون را داریم که سازندگان داخلی ما هستند و حال که ما به توان خودمان در ساخت این لیفتراک ها ایمان داریم، در را باز کردیم برای هوندا و تویوتا و برخی شرکت های اروپایی که اگر می توانید رقابت کنید بفرمایید داخل و حتمن می دانسید که در رقابت قیمت شکسته شده و سرویس دهی بهتر و ابتکار شکل می گیرد. اما شرکت های حمل و نقل شما همگی دارند یک کار مشابه می کنند. حمل کالا به انواع روش های دریایی و زمینی و هوایی، در حالیکه در کشورهای صنعتی، شرکت های حمل و نقل ما سهام دار تولید کنندگان می شوند و در امر پژوهش و تحقیق اولیه با طرح و برنامه بر اساس نیاز مصرفی حمل و نقل سرمایه گذاری می کنند و سپس نیاز خود را که رفع می کنند، به سایر شرکتهای داخلی نیز می فروشند و بالاتراز آن بخاطر رعایت استاندارد های بالا برخی از محصولات توسط کشورهای دیگر سفارش داده و خریداری می شود. این یعنی، نیاز تعریف شده، برنامه ریزی و طراحی های نخستین صورت گرفته، آمار صرفه اقتصادی آن گرفته شده است و سپس حرکت به سمت فاز تحقیق علمی و ساخت و دیدن الگوهای سایر کشورها و البته نقش آفرینی و ابتکار عمل برای بهتر شدن کیفیت محصولات. شما محکوم به اینکار هستید اگر می خواهید در منطقه بعنوان قدرت حمل و نقل در همه زمینه ها مطرح شوید.
  • سخن شما خیلی خوب و درخور توجه است، اما مگر این کارها برای بخش صنعت یک کشور نیست؟
  • بله هست، اما صنعت شما نمی داند اصلن شما در حال حاضر به چه چیزهایی نیاز دارید، شما باید صنعت تولید مایحتاج حمل و نقل را بیدار کنید. در واقع وارد بحث تکنولوژی حمل و نقل شوید. وقتی سازنده باشید می توانید استاندارد تولید و روند قانونی را در کشور خودتان آنجور که به نفع شماست تغییر دهید. به آرامی در بازارهای کشورهای همسایه خود نفوذ کنید و سیستم حمل و نقل و انبارداری آنها را تبدیل به استاندارد و سبک خود نمایید. در واقع شما اگر درست عمل کنید و صنعت شما با شما هماهنگ باشد و حرفهای دیکته شده شما را با سرمایه شرکت های حمل و نقل شما گوش فرا دهد، ترکیه می شود بن بست اروپا به آسیا و اروپا دیگر به ترکیه نیاز ندارد، بلکه با شما باید کنار بیاید و این یعنی قدرت فناوری و تولید به همراه استراتژی و استفاده از موقعیت سوق الجیشی.
  • چرا فکر می کنید مسئولان ایرانی این را نمی دانند؟
  • چون رفتارشان نشان می دهد که نمی دانند. شما نگاه کن، چند شرکت کامیون ساز اروپایی در کشور شما آمده اند سرمایه گذاری هایی برای ساخت 40 درصدی قطعات بر طبق استاندارد خود کرده اند و انواع کامیون های اروپایی را در کشور شما می سازند؟ یعنی آنها دارند شما را مستعمره حمل و فناوری خود می کنند و مسئولان بخش خصوصی شما برای سوددهی کوتاه مدت از آن استقبال می کند، در حالیکه شما نیاز دارید گروههای حمل و نقلی متشکل از شرکتهای بزرگ و کوچک حمل و نقلی وارد سرمایه گذاری در بخش تولید شوند و با تعریف استاندارد برای صنعت و باکیفیت علمی روز اقدام به تولید بر پایه استانداردهای خود نمایند. چرا شرکت های شما صندوق سرمایه گذاری در صنعت ندارند؟ چرا صنعت حمل و نقل شما اصلن بانک ندارد؟ و خیلی پرسشها از این دست، من هشدار نمی دهم چون شاید آنجا کشورمن نیست، اما دانش من می گوید شما در حال انهدام صنعت حمل و نقل و تولید فناوری آن در کشور خود هستید و با موقعیت کشور شما،  در آینده شما فقط یک اتوبان می شوید برای اروپا و آسیا و همه این کارکنان حمل و نقل شما تماشاچی عبور اروپایی ها و آسیایی ها از کشور شما می شوند با پرداخت یک عوارض عبور در بیهترین حالت. دقت کنید صدای پای کامیون های برقی دارد می آید و شما هنوز در ساخت موتور دیزل دست نیاز به اروپایی ها و کره ای ها و چینی ها دراز می کنید و این اصلن درست نیست.
  • پس شما معتقد هستید که ما باید در صنعت فناوری و تکنولوژی حمل و نقل وارد شویم و کشورهای حوزه خودمان را تحت سیطره توانمندی خود ببریم.
  • بله، اگر غیر از این فکر کنید، صنعت حمل  و نقل جاده ای شما دارد خودکشی می کند. شما باید کامیون بسازید با استاندارد ایران نه استاندارد یورو و آمریکا و ژاپن و سپس فقط این کامیون ها اجازه عبور از کشور شما را بیابند، و با عرضه این کامیون ها به کشورهای همسایه که کالاهایشان باید از کشور شماعبور کند، هم کامیون و لوازم یدکی و .... خود را فروخته اید و هم استاندارد حمل و نقل آنها شده ایرانی. این می شود برنامه بلند مدت و کشور شما به دلیل موقعیت جغرافیای مناسب این توان را دارد، اگر از همین امروز برنامه ریزی دراز مدت داشته باشید.
  • خیلی دوست دارم بحث را با شما ادامه دهم و امیدوارم باز بتوانیم با شما گفتگوهایی را در آینده داشته باشیم و من از طرف خودم و همکارانم و  تمامی کارکنان صنف حمل و نقل در ایران از شما بابت راهنمایی هایتان سپاسگزای می کنم و اگر سخنی برای ما دارید بفرمایید.
  • حرف بسیار است، اما شماها جوان با اندیشه و پویایی هستید و قرارنیست همه موارد را ما به شماها بگوییم، شماها باید تحلیل کنید و ارزیابی کنید و بعد بی محابا بگذارید نقد شوید تا آب دیده و ساخته شوید، امیدوارم با حضور شماها، بشنویم که صنعت حمل و نقل ایران، درجایگاه واقعی خودش که به نظر من جزو 6 کشور برتر صنعت حمل و نقل می تواند باشد قرار گیرد. روزتان خوش و موفق باشید.

    شایان ذکر است نظرهای ارائه شده نظرهای فرد مصاحبه شونده است و دیدگاه و نظر تارنمای ایران چهارراه نیست.

تهیه کننده: 
کاوش ساعی
برگردان: 
کاوش ساعی
ویراستار: 
سام پرتوی
سرچشمه محتوی: 
پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه
لینک کوتاه شده محتوی: http://iran4rah.com/node/449

افزودن دیدگاه جدید