توسعه بدون برنامه راه آهن یعنی تصمیم برای کشتن حمل و نقل جاده ای

شناسه محتوی: 
170406480
واحد گفتگو و مصاحبه تارنمای ایران چهار راه:
با GARY L. GITTINGS، گری ال. گیتینگز مدیر برنامه فوق لیسانس زنجیره تأمین دانشگاه پنسلیوانیا، پس از تشریح وضعیت ترانزیت ایران و حمل و نقل ریلی و جاده ای ایران؛ گفتگویی کوتاه در مورد توسعه راه آهن داشتیم که نکات جالبی از آن می توان برداشت کرد.
توسعه بدون برنامه راه آهن یعنی تصمیم شما برای کشتن حمل و نقل جاده ای - پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه
  • سپاسگزارم از زمانی که به من دادید، می خواستم بپرسم در کشور ما ایران دولت به شدت پیگیر توسعه راه آهن می باشد و از طرفی گروه زیادی از رانندگان کامیون که در محل های اصلی ورود کالا همانند بندرعباس قصد یافتن بار برای ترانزیت به آسیای میانه را دارند، معترض هستند که راه آهن سبب، از دست رفتن فرصت های دریافت بار آنها شده است، حال با این اوصاف دولت باید به نظر شما چیکار بکند؟
  • نخست تشکر می کنم از شما که مرا برای این گغتگو انتخاب کردید و بخاطر کمبود وقت سریع پاسخ می دهم، دولت شما باید تکلیف خود را مشخص کند. از نظر فنی اگر فرض کنیم بستر راه آهن مانند ریل گذاری و محل دپوی کالا، وسایل تخلیه و بارگیری و توسعه راه آهن کامل باشد و کامیون های شما هم همگی آماده حمل بار باشند، صرفه اقتصادی با راه آهن است. اما راه آهن در بسیاری از کشورها بخصوص کشور شما می تواند قاتل حمل و نقل ترانزیت جاده ای باشد زیرا تمامی بارهای ترانزیتی را گردآوری کرده و با حجم بالا حمل می کند و ظرفیت زیادی برای کامیون ها باقی نمی گذارد. حال من می پرسم کشور شما خودش سازنده کامیون سنگین و سبک هست یا خیر؟
  • در واقع ما کامیون و کامیونتی که درصد زیادی از آن در کشور تولید شود نداریم و این صنعت تقریبن با توجه به دانش روز وابسته است.
  • پس شما باید به سوی راه آهن بروید، زیرا می تواند جلوی هزینه های زیاد شما و وابستگی شما را به حمل و نقل جاده ای بگیرد. در واقع راه آهن، راهی است برای دور شدن از حمل مسیر زیاد با کامیون.
  • خوب اینگونه بسیاری از رانندگان بیکار می شوند و دولت اولویت هایی دارد، باید چه کرد؟
  • دولت باید تکلیف خودش را روشن کند یا حد وسط را بگیرد، اگر می خواهد راه آهن را توسعه دهد، باید حمل جاده ای را کاهش داده و ورود کامیون را هم بطور گسترده صورت ندهد و مجوز ندهد.
  • حد وسط چیست؟
  • ایجاد بندرگاه راه آهن یا بقولی بندرگاه خشک با برنامه و تقسیم بندی بندرگاههای خشک بر اساس منطقه ای که باید پوشش دهند. یعنی راه آهن تا بندرگاه مذکور در خشکی بارها را حمل کند و از آنجا بار را به کامیون ها بسپارد. کامیون ها بیش از حد در بندرگاهها نمی ایستند و بجای حضور در بندرگاه و اشغال فضا، در بندرگاههای خشک بارگیری کرده و بارها را توزیع یا ترانزیت می کنند و البته دولت هم سریعتر می تواند بندرگاههای دریایی خود را تخلیه کند و میزان بارگیری و تخلیه رشد خواهد کرد. شما باید با برنامه کشورتان و نقاط پراز تردد را تقسیم بندی کرده، راه آهن بکشید و سپس از آن نقاط بار را از راه آهن به کامیون بسپارید. اینگونه هم قیمت تمام شده کمی کاهش می یابد، هم کامیون دارشاغل است و هم بندرگاهها بیشتر فعال می شوند.
  • در واقع شما می فرمایید، دولت با راه آهن حجم زیاد تخلیه بندرگاهی را به داخل کشور منتقل مند و از بندرگاههای خشک درون کشور با کامیون در سطح کشور یا کشورهای همسایه توزیع نماید.
  • دقیقن درست متوجه شدید، اینکار الان 25 سال است در آمریکا رایج شده است و اینگونه حتا قطارهای برای حمل بار برای صادرات نیز پر از کالا هستند و صرفه اقتصادی دارند.یادآور می شوم راه آهن مسیری است که شما می خواهید از حمل جاده ای و خرید کامیون که عمر مفیدی کمتر از شبکه ریلی دارد، راحت شوید و استقلال بیشتری کسب کنید، مگر شما سازنده بزرگ کامیون باشید که آن دیگر توجیحات اقتصادی دیگری وارد کار می شود.
  • می دانم سرتان امروز شلوغ است، ممنون از وقتی که به ما دادید و به زودی قول دهید گفتگوی مفصلی با ما داشته باشید.
  • حتمن و دعوت می کنم به دانشگاه ما هم بیایید تا هم آنجا را از نزدیک ببینید و هم گفتمانی داشته باشیم.
  • سپاسگزارم.
    شایان ذکر است نظرهای ارائه شده نظرهای فرد مصاحبه شونده است و دیدگاه و نظر تارنمای ایران چهارراه نیست.
تهیه کننده: 
کاوش ساعی
سرچشمه محتوی: 
پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه
لینک کوتاه شده محتوی: http://iran4rah.com/node/480

افزودن دیدگاه جدید