در اقتصاد جهانی، رانندگان سربازان هستند

شناسه محتوی: 
170422517
واحد گفتگو و مصاحبه تارنمای ایران چهار راه:
گفتگویی پیش روی گفتگویی با پروفسور دیوید بارون استون، استاد دانشگاه کالیفرنیا درباره چالش های صنعت حمل و نقل کامیونی ایران از نظر ایشان است. پیشتر لازم است بیان کنیم که یک ماه پیش، از ایشان وعده این گفتگو را گرفته بودیم و در این یک ماه فرصت مطالعاتی بوده که ایشان از ما خواستند تا در مورد صنعت حمل و نقل کامیونی ایران داشته باشند.
در اقتصاد جهانی، رانندگان سربازان هستند -پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه
  • سپاس از وقتی که به ما دادید، خرسند می شوم اگر گفتگویی بدون هرگونه ملاحظه خاصی را داشته باشیم.
  • بنده در زمینه ای که نظر می دهم ملاحظه نخواهم کرد، زیرا اینگونه به دانش خودم توهین می شود.
  • ممنون، خوب برای پرسش اصلی و نخست، مشکل کجاست؟
  • خلاصه بگویم همه جا. صنعت کامیونی شما خیلی خیلی مشکل دارد و برای من جالب است که در ایران گویی اصلن برنامه ای برای رهایی از این مشکلات نیست و مدام در حال دور باطل زدن و مُسکن استفاده کردن هستند.
  • واضحتر برایمان مطرح می کنید.
  • ببینید، من نمی خواهم بحث سیاسی کنم اما سیاست بوجود آمده است تا اقتصاد مردمان یک کشور را بهبود دهد و سیاست در خدمت اقتصاد است، دستکم در کشور ما و تعریف دانشگاهی آن این است و حال این منافع بلند مدت و کوتاه مدت است، کمی در سیاست از نظر عوام تضاد دیده می شود. بهرسوی برای کشور شما نیز به ناچارگریزی می زنم به سیاست کشور شما و سپس به اقتصاد آن. شما انقلاب داشتید که من به خوب و بدش کار ندارم زیرا خواست مردم شما بوده است، سپس یک جنگ بسیار طولانی و تحمیل شده به شما از سوی صدام و عراق و کشورهای دیگر از جمله کشور من، که کاری نادرست از نظر انسانی بوده است، اما شاید سیاستی هرچند زشت، برای اقتصاد و منافع آمریکا بوده است. بهر سوی شما سازندگی پس ازجنگ داشتید و تحریم و... همه اینها را من قبول دارم، که شما داشته اید، اما همه اینها بهانه ای برای کم کاری شما در تمام سطوح شده است. من از انقلاب شما که در مرز 40 سالگی است، 25 سال را می دهم برای انقلاب و جنگ و تثبیت نظام جدید حکومتی در ایران. خوب 15 سال این وسط می ماند که 5 سال هم می گذارم برای خودتان، پرسش من این است کشور شما در ظرف 10 سال نتوانسته است موتور یک مدل کامیون با کیفیت و ملی در کشور خودش با توانمندی مهندسان خودش طراحی کند؟ حال شما بفرمایید کشوری به بزرگی ایران چرا نتوانسته است؟ آمریکا مقصر بوده؟ اگر شما می خواستید ولوو و اسکانیا و بنز و رنو و... وارد کنید که اروپایی هستند و آمریکا کار شکنی کرده است قبول دارم، واردات خیلی سخت بوده است، اما شما چرا الان کامیون ملی که باید خودتان بسازید و به هیچ کشوری ربطی ندارد، را نساخته اید؟
  • شاید ساختش از نظر مالی زیاد  بوده و در توان کشور ما نیست؟
  • برای کشوری که نفت دارد، این سخن خنده دار است بنده با کشور سومالی آشوب زده طرف نیستم، من با ایران که مدعی قدرت خاورمیانه است طرف هستم. ببینید، کشور شما دنیایی فکر نمی کند، فقط در چارچوب بسته مرزهای خودش و خیلی شجاعت به خرج دهد افغانستان و عراق و سوریه، در حالیکه شما باید بالاتر از همه منطقه بیاندیشید. در آمریکا ما ظرف 10 سال نسل کامیون ها را دو بار تغییر می دهیم. اینکار برنامه ریزی درست و دقت مطالعاتی در تمام بخش ها نیاز دارد که اینها را شما ظرف 4 سال می توانید کسب نمایید و در فاز نخست برسید به طراحی یک موتور ملی، حالا بر روی کیفیتش آرام آرام کارکنید. بعنوان مثال می دانید طراحی نسل جدید موتورهای شرکت کن ورس آمریکا برای چه زمانی است؟ برای 17 سال پیش و الان فقط کیفیت قطعات و کمی فناوری ها را در آن تغییر می دهند وگرنه اصل موتورهمان است. شما برای چی اینکار را نمی کنید من نمی دانم، شمایی که کشورتان همه کشورها را منظور دار و مشکل دار و دوست آمریکا می داند که باید بیشتر تلاش کند. من این فرصتی که داشتم نرفتم ببینم شما با فولکس واگن و اقمارش و بنز و رنو و... قرار داد تولید کامیون بسته اید یا خیر، رفتم ببینم چند پژوهشگاه با ورود دستگاههای مدرن آزمایشگاهی و پژوهشگاهی برای تولید در صنعت خودرو و کامیون در کشور شما راه اندازی شده است و پاسخم را گرفتم، تقریبن هیچی.
  • خوب شاید از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست.
  • خیر، برعکس کشور پهناور شما و کشورهای حاشیه ای کشور شما هیچکدام تولید کننده کامیون سنگین و سبک نیستند ( ترکیه تا حدودی) و آن وقت شما تشریف بردید این بازار را به اروپایی ها و غیره هدیه داده اید که با یک تهدید آمریکا همشان از کشور شما می روند بیرون و شما دوباره این راه را تکرار می کنید نه یکبار بلکه چندین بار. شما در حال کشتن سرمایه انسانی خود نیز هستید.
  • منظورتان از سرمایه انسانی چه کسانی هستند؟
  • رانندگان ایرانی. اینها سربازان شما برای جهانی شدن هستند.  یک عده خاص رفته اند شرکت های کامیون ساز خارجی را آورده اند ایران و با یک مونتاژکاری مرسوم 30 سال پیش اقدام به تولید کامیون می کنند با این شعارکه روزی قطعه سازآن مدل کامیون بشوند و بعد خودشان موتور بزنند در حالیکه تا شما قطعه ساز بشوید، عمر مفید آن مدل کامیون گذشته است و شما شده اید تولید کننده کامیون های بی کیفیت، زیرا فناوری پیشرفت کرده و استانداردها به روز شده اند. دقت کنید شما الان در کشورتان خودروهای سنگین مدل های قدیمی را تولید می کنند اما بدون ستاره و کیفیت هستند، حال عملکرد بد تولید کننده شما را که نظارت روی آن نیست بگذارم کنار، این کامیون ها روزگاری کامیون های مدرن عصر خود بودند الان به دلیل رشد بی کیفیت محسوب می شوند، حال با این توصیف که در کشور شما جریان دارد شما باز دارید همان کار را تکرار می کنید. به راننده های ایران ماشین روز دنیا را می دهید، مثل اینکه به سربازهای آخرین سلاح ها را برای شلیک بدهید با مقدار محدودی فشنگ، بعد باید سرباز برای جنگیدن فشنگ را مدام بخرد و اسلحه ای که برای شما می جنگد را هم با سود از شما با اقساط بخرد و تازه شما با این وضعیت دشمن را شکست هم باید بدهید. این امر امکان ناپذیر است. بازار شما محدود است و رانندگان شما برای رشد صنعت حمل و نقل جاده ای ایران باید کامیونی داشته باشند با لوازم یدکی ارزان تولید داخل شما و قیمت بسیار پایین تا بتواند دلاورانه برای خودش و شما در بازارجهانی بجنگد.
  • پس شما راه حل را تولید کامیون می دانید؟
  • نه فقط تولید اسمی، یک کامیون واقعی و قابل رقابت، اینکار ظرف ده سال محقق می شود اگر واقعن اراده ای در این مورد باشد و در این مدت همان روند قدیم را پیش ببرید، تا کامیون ملی شما بیرون بیاید و فورا محاسبه نکنید چقدر خرج این پروژه شده و باید ظرف سه سال برگردد، به این بیاندیشید، که قرار است بازارهای منطقه را با شرکت های خدماتی کامیونی بگیرید و آن وقت شما چندین دهه فقط بازار ایران را ندارید، بازار حمل آسیای میانه و خاورمیانه را خواهید داشت، زیرا سازنده کامیون می تواند به شرکت های کامیونی خود با قیمت بهتر و بسیار ارزانتر کامیون بدهد و سودش را در صادرات چندین برابر کامیون به سایر کشورها ببیند، امری که در اروپا و آمریکا رخ می دهد و قیمت صادراتی ما با شرایط فاینانس ما با داخل فرق دارد.
  • پس راه دیگری وجود ندارد؟
  • راه های دیگر تا زمانی که این پایه درست نشود فقط مدتی هستند و بعد از کار می افتند اما پایه را بسازید، سپس شروع کنید قانون و بستر سازی و... را انجام دهید، البته ایده آلش آن است همه با یک برنامه بزرگ همزمان رخ دهد که من با توجه به مطالعه سابقه کارها و پروژه های ملی شما در این مدت، کمی بعید می دانم، زیرا بیشتر این پروژه ها چشم امیدشان به بیرون مرزهاست و داخل مرزها هم فقط شعار زدگی دیده می شود تا سریع یک کاری صورت بگیرد تا همه برای مدتی راضی باشند بگویند فلانی کاری کرده است و حال این کار چقدر ریشه ای و درست بوده، کسی نمی داند و نفر بعدی باید بیاید نخست سر دربیاورد که چه خبر بوده و بعد اقدام خودش را در مدت کوتاه خودش صورت دهد.
  • خیلی ممنونم که اینقدر واضح با ما صحبت کردید.
  • من و شما جراح هستیم و باید بی پرده با بیمار صحبت کنیم.
  • بله، به بنده شما لطف دارید، اما می خواهم قولی از شما بگیرم که در مصاحبه بعدی به ما بگویید چگونه صنعت کامیون سازی پویایی داشته باشیم.
  • حتمن اما این مدت مطالعاتی بیشتری می طلبد و من با گرفتاری دانشگاه زمان بیشتری نیاز دارم، اما هنگامیکه آماده شدم در خدمتتان هستم.
    شایان ذکر است نظرهای ارائه شده نظرهای فرد مصاحبه شونده است و دیدگاه و نظر تارنمای ایران چهارراه نیست.
تهیه کننده: 
کاوش ساعی
سرچشمه محتوی: 
پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه
لینک کوتاه شده محتوی: http://iran4rah.com/node/517

افزودن دیدگاه جدید