صنعت حمل و نقل در برابر تحریم ها چه باید بکند – قسمت دوم

شناسه محتوی: 
1806291194
واحد گفتگو و مصاحبه تارنمای ایران چهار راه:
در زیر ادامه گفتگو با مشاوردانشگاه فلوریدا پرفسور ریموند رودی را قرار می دهیم و یادآور می شویم قسمت نخس این گفتگو را می توانید در گیوند انتهای مین نوشتارکلیک کرده و مشاهده نمایید.
صنعت حمل و نقل در برابر تحریم ها چه باید بکند – قسمت دوم - پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه
  • بار دیگر از شما سپاسگزارم از اینکه با تمام خستگی، باز به من وقت دادید.
  • شما دیگر دانشجویان ما نیستید، همکاران ما هستید و باید جای ما برای رشد صنعت حمل و نقل بگیرید و توصیه می کنم نترسید و نظریه بدهید و کارشناسی با مسائل برخورد کنید زیرا حمل و نقل دیگر دانش ترکیبی است و شما آن را کسب کرده اید، پس وارد آن شوید و بی رحمانه نقد کنید و نظر دهید و منتظر نقد شدن و نظر دادن دیگران هم باشید.
  • سپاسگزارم از شما، پیش از ادامه بحث می خواستم بدانم با توجه به خصومت های سیاسی بین ایران و آمریکا، چرا به ما توصیه های صد تحریم می دهید. این را برای اینکه ذهن مخاطب ما درگیر این نشود که شاید این هم روشی برای سخت تر کردن تحریم و فشارش باشد، می پرسم و امیدوارم جسارت نکرده باشم؟
  • پرسش خوبی بود.از نظر سیاسی بنده شاید با سیاست های دولت ایران در بسیاری از ابعاد مخالف باشم، که البته باید ذکر کنم با سیاست های کشورم نیز در برخی موارد مخالفم، اما بحث ما با یکدیگر بحثی علمی در مورد اقتصاد یک صنعت است. این بحث تجربه ای هم هست برای من که نباید انکارش کنم، اما اینکه من دارم توصیه هایی می کنم، برای کمک به صنعتی است که در آن تجربه و دانش را با هم دارم و بحث اقتصادی آن با یک سری انسان فرای گرایش های سیاسی شان درگیر است. در فرهنگ ما سیاست باید در خدمت اقتصاد باشد و اگر در برهه ای اقتصاد یاریگر سیاست می شود، به منافع درازمدت آن که بی شک اقتصادی است توجه می شود و مطمئن باشید اگر اقتصاد کشور شما اقتصادی مثل ژاپن بود، بیگمان نوع برخورد سیاسی آمریکا نیز با شما فرق می کرد، اما خوب ایران، از نظر اقتصادی کشور بسیار ضعیفی است و بسیار کند و ضعیف و سنگین عمل کرده است. خوب کشوری با این مشخصات، که ایده ای نوین دارد و به ادعای خودش برترین ایده است و رهایی بخش است و... باید همتش بیش از پیش باشد تا کشورش را به سمت استقلال اقتصادی صنعتی تا حتاالامکان پیش ببرد، اما واقعن این اتفاق نیافتاده است و شما وابسته تر شده اید. برای نمونه، من نمی خواهم بگویم چرا ایرانی ها هواپیما نمی سازند، خوب فناوری پیچیده ای دارد بخصوص موتور هواپیما که حتا بزرگان صنعتی جهان هم به آمریکا و چند شرکت انگشت شمار وابسته هستند، ایران که خیلی تا رسیدن به این مسیر راه دارد. اما از ایران می توان انتظار ساخت کامیون با سابقه بیش از 50 سال مونتاژ و تولید برخی نمونه ها داشت، اما شما در این مدت توان اینکار را هم کسب نکردید. کامیون که دیگر سازه ای پیچیده در مهندسی نیست مگر کامیون های الکتریکی که ایران اصلن یک گام هم در آن پیش نرفته و بعد از برجام نیز با افتخار از حضور شرکت های اروپایی در این عرصه یاد می کند!! این یعنی شما در ایده ای که دارید و حال آمریکا مانع آن است یا مخالف آن است راسخ نیستید وگرنه اکنون بعد از این همه مدت باید در یک زمینه که به حمل و نق مربوز است و سابقه کمی هم ندارید، کامیون ساز برتر در آسیا و شرق اروپا شده باشید.
  • موضوع هواپیماها را پیش کشیدید، آیا تحریم فروش هواپیما به ایرانیان ظلم نیست؟
  • من نمی توانم کامل در این مورد نظر بدهم، اما اگر شما روزی نفت تان را به کسی نفروشید، شما ظالم هستید؟ خروجی تبلیغاتی کشور شما نشانگر دشمنی دولت شما با آمریکاست، خوب چرا باید آمریکا که سالیان سال بدون درخواست یاری از ایرانیان زحمت کشیده است و هواپیما ساخته است به دشمن یا دشمنانش هواپیما بفروشد؟ مگر دشمن ایران نیست، انتظار شما نابجا است وگرنه در کدام قرارداد بین المللی گفته آمریکا باید هواپیما به همه حتا دشمنانش بفروشد؟
  • اما دولت ایران با دولت آمریکا و سیاست هایش مشکل دارد نه با مردم آمریکا و خوب بوئینگ و شرکت های اینجا خصوصی هستند و نباید مانع تجارت آنها با ایران شد؟
  • از من نخواهید این را بپذیرم، چون من دیدم که مردم کشور شما پرچم کشور مرا آتش می زنند یا زیرپا می گذارند و لگدمال می کنند. پرچم بیانگر اعتقادات و سمبل های ملی یک مردم است، آیا ما با پرچم شما اینکار را می کردیم شما ناراحت نمی شدید. بوئینگ و سایر شرکت های خصوصی اگر توانسته اند به این نقطه برسند سیاست های درست اقتصادی و سیاسی کشور آمریکا بستر را برایشان فراهم کرده است، پس آنها بی شک تابع و گوش به فرمان دولت آمریکا هستند. برعکس آن هم صادق است اگر شما یک کشتی ساز موفق بودید و به آمریکا کشتی نمی فروختید، کسی حق نداشت به شما خرده بگیرد.
  • ولی الان شما به ما در مورد تحریم ها در حال مشاوره هستید؟
  • همین مشاوره کوچک من ، بیانگرعدم دشمنی من آمریکایی با مردم ایران است و من وطیفه انسانی و مردمی خودم را انجام می دهم و انتظار هم ندارم شرکت های خصوصی ایرانی به کشور من نفت و محصولات پتروشیمی و پسته ایرانی که من خیلی هم دوستش دارم بفروشند.
  • ممنون از سخنان بی پرده و نقدهایتان، اینها را پرسیدم تا موضوع تضاد این امر برای برخی از مخاطبان ما شفاف گردد.
  • خوب کاری کردید. اما در مورد تحریم. ببینید دوست من، شما در صنعت حمل و نقل باید در سه حوزه برای کاهش اثرات تحریم و در دراز مدت در صورت برنامه داشتن، رهایی از تأثیر آن فعالیت کنید. اما پیش از آنها به خودتان دروغ نگویید و اگر دولت یا هر دولتمردی حرفی زد غیر منطقی نپذیرید زیرا واقعیت در این حالت بقاست. در واقع با شرایط روراست باشید. با ادعای شما کسی در این دنیا ناراحت یا حذف نمی شود. من یادم در اوج تحریم های ما علیه شما در دوره نخست، شما بجای سرمایه گذاری و تمرکز روی ریل سازی و واگن سازی مدرن، رفته بودید هواپیما بسازید!!! کاری نشدنی و خنده دار، برای اینکه امروزه هیچ هواپیماسازی همه قطعاتش در یک کشور ساخته نمی شود و از سرتاسر دنیا در تولیداتش استفاده می شود. پس رو راست باشید. اما فعالیت هایتان باید در سه حوزه دولتی و بزرگ، حوزه شرکتی کوچک که هر شرکت حملی باید انجام دهید و در نهایت مشارکت با حوزه های دیگر که همکار با صنعت حمل و نقل هستند و جزو زنجیره تأمین قرار می گیرند.
  • عالی، خوب به ترتیب هرکدام را توضیح دهید.
  • در مورد کارکرد دولت، اینکار برعهده شما و انجمن های صنفی شماست که همفکری کنند راهکارهایی را به دولت پیشنهاد دهند تا در فرآیند قانونی و اجرایی سهولت کار رخ دهد و پیگیر باشند که این فرآیندها اجرایی شوند زیرا دولت ها معروفند به سنگینی و انجام کار با اتلاف وقت بسیار. شما باید با هر وسیله ای این نظرات کارشناسی را به روندکاری یا حتا قانون تبدیل کنید. این قانون می تواند موقت هم باشد، اما در آن نباید سود کامل برای خودتان در نظر بگیرید بلکه بقا و درصدی سود بسیار ناچیز برای گام بعدی در نظر بگیرید. امیدوارم خود شما با کمک نیروهای ایرانی بتوانید موارد را به سرعت تدوین کنید. به سرعت که می گویم در حد ساعت است زیرا فرصت های لحظه ای در شرایط تحریم در صورت عدم توجه به آنها می توانند به فاجعه تبدیل شوند.
  • متوجه هستم. البته بنده خیلی وقت از ایران دورم و خوب در این حوزه ها در ایران زیاد دخالت نمی کنم زیرا در ایران روند کار کمی فرق دارد.
  • شما کارتان را انجام بدهید و بنویسید، مهم آنها هستند که عمل بکنند یا خیر، اما شما تحصیلکرده و به دانشی که الان در دنیاست مسلط شده ای ، پس جسارت بیانش را هم داشته باشید. مثلن بنویسید الان در سازمان های مردم نهاد یا صنفی و انجمنی خودتان، من من کردنها را باید بگذارید کنار چون سیل تحریم همه من های شما را با هم می شورد و می برد. باید یک دل تصمیم گرفت و حرکت کرد برای بقای صنعت فرای هر جناح سیاسی و حکومتی که در سیاست رخ می دهد، شما باید به صنعتی که در آن کار می کنید متعهد باشید.
  • ممنون از دلگرمی شما. در مشارکت با حوزه های دیگر منظور چه بود؟
  • بسیار مورد مفیدی است. شما حمل و نقل چی هستی و حرکت دارید. شما باید در انجمن یا مجموعه شرکت هایتان یک واحد پژوهش تولید و تجارت فراکشوری راه بیاندازید که البته وزارت بازرگانی و اتاق های بازرگانی و سفارت های شما اطلاعات هایی دارند که به شما کمک کند و یاری برساند ، اما رو راست باشیم، آنها زیر پوست اقتصاد یک کشور نیستند.
  • خوب این مرکز که می فرمایید هدفش چیست؟
  • شکار نیازهای ساده منطقه ای. شما با بازرگانانی روبرو هستید که سرمایه ای در حد کم یا زیاد دارند و شما محموله های آنها را حمل می کنید. شما اگر پیشنهادهای تولید مناسب داشته باشید بهترین موقع برای رشد صنعتی یک کشور در فقر آن کشور است و تحریم بسیاری از مردم شما را به فقر می کشاند و اگر برنامه ریزی داشته باشید و اراده ای برای اینکار در سطح ملی وجود داشته باشد شما رشد صنعتی می کنید، اما رشد مالی در دهه اول تحریم خیر.
  • چطوری؟
  • ببینید، شما بر طبق آمار نیروی جوان و تحصیلکرده کم ندارید. چرا باید کشور جنگ زده ای مثل افغانستان و عراق دیوار پیش ساخته گچی از چین و مالزی وارد کند؟ این توان آنها نیست، ضعف شماست. در حالیکه شما سرشار از منابع گچ و آهک هستید. در هنگام رکود اقتصادی و فقر، نیروی کار هزینه کارش را پایین می آورد برای اینکه بتواند به بقای منطقی خود در حداقل ها ادامه دهد، این زمان او تمام خلاقیتش را برای رهایی از فقر به کار می گیرد و این همان هنگامی است که با سرمایه کم و کارکرد درست و برنامه ریزی هدفمند شما می توانید انبوهی از دانش تولیدی خود را با کمترین هزینه نیروی کار به ثمر برسانید یا به نتیجه نزدیک کنید. شما با شکار نیازهای ساده و مشاوره به سرمایه گذاران خرده پا می توانید کارگاهها را برای صادرات در منطقه به نفع ایران راه بیاندازید و البته حمل این کالاها برای شماست و سود هم نصیب شما می شود.استاندارد قوی روی کار باشد که بازار را ثابت برای خود نگه دارید و پس از تثبیت خود شروع به تولید برند با کیفیت و تنوع تولید در همان یک دسته کالا داشته باشید.
  • یعنی ما برای داشتن یک سری محموله برویم کالا تولید کنیم و مشاوره برای تولید هم بدهیم؟
  • البته، در آمریکا همه شرکت های حمل تیم قوی بازرگانی دارند که وظیفه اش بازاریابی نیست، فرصت های سرمایه گذاری را به صاحبان شرکت حمل و سهامدارانش معرفی می کند که سرمایه سرگردان این شرکت ها صرف تولید و تجارت شود. شما کم کارشناس تحصیلکرده بازرگانی بیکار ندارید. منابع شناسایی بازار و نیاز سنجی را بگذرانند و همراه راننده های شما راهی کشورهای منطقه شوند و ارزیابی را شروع کنند. شما نیاز دارید به این کار تا باور کنید می توانید خودتان هم بسازید. الان این همه شرکت حمل و نقل در کشور شماست، با هر کدام صحبت کنی، آنها که وضعشان هم خوب بوده جای خاصی سرمایه گذاری نکرده، یا سرمایه را به بیرون از ایران منتقل کرده است یا در بانک بوده تا ارزش آن الان سقوط کرده است. در کل این تحریم فرصت هایی هم ایجاد می کند که البته شما تجربه خوبی در استفاده از آن نداشته اید و همین امر به نظر من آمریکا را به ادامه راه راسخ کرده است.
  • چطور می فرمایید نداشته ایم؟
  • شما 8 سال تحریم بودید، پس از برداشتن موقت آن، مشخص شد شما هیچ کاری نکرده اید. مشخص شد دولت شما برنامه ای نداشته و مردم هم گویا منتظر دولت بودند، و خوب این انتظار به جایی نمی رسد. اینها را نمی گویم که مبادا شما را بترسانم، شما از آمریکا نباید بترسید، بلکه شما باید از خودتان بترسید. وقتی می بینم دولت شما در زمان تحریم در همین صنعتی که تخصص من است چه تصمیماتی با اشتباه فاحش گرفته است، با خودم گفتم این دولت که نمی خواهد به خودش، مردمش و کشورش ضرر برساند، واضح است کارشناس نیست و بلد نیست چه کند. یعنی بجای اینکه دستکم بنشیند قوانینش را که از خارج نباید بیاورد و خودش باید تدوین کند و راه توسعه حداقلی تجارت ها را باز نماید، تعرفه های گمرکی را دست نمی زند و تازه به اسم مبارزه با قاچاق سختگیری بیشتری می کند که از عوارض پول بیشتری کسب کند، اینها یعنی اوج ندانم کاری و من اسم بدی نمی خواهم بگذارم، ولی واقعن بلاهت است. بگذار مثالی دیگر بزنم. فرض شما الان در دوره تحریم 78 درصد قطعات موتور یک کامیون را در ایران طراحی کرده و با استاندارد بالا ساخته اید. حال باقی فناوری را می خواهید فرا بگیرید یا وارد کنید. شما فقط می روید بین شرکت های بزرگ که نمی توانند با شما تجارت کنند می گردید. شرکت تسلا برای کامیون بری و پنل جلوی راننده اش به مشکل خورده بود. می خواست آن را به شرکتی برون سپاری کند. باورت نمی شود بگویم با بررسی بازار دنیا مشخص شده 468 شرکت در دنیا بر روی این پنل ها کار می کنند. آیا همه اینها با آمریکا دادو ستد دارند. خیر؟ شما اگر دلسوزانه و منطقی بگردید، می توانید با قطعات ساخته شده شرکت هایی که در آمریکا تجارتی ندارند که از تهدید آمریکا بترسند، می توانید یک کامیون مونتاژ کنید، و این به شرطی است که خودتان نخواهید زحمت طراحی و ساخت را بکشید، که البته از نظر من اشتباه است و من فقط این را بعنوان مثال گفتم تا ضعف خودتان در جستجوی بازار را ببینید.
  • من یک جمع بندی بکنم. به نظر شما ما باید برای صنایع کوچکی که تولیداتی با فناوری پیچیده ندارند با بررسی نیاز کشورهای اطرافمان، بازارهایی را بیابیم و سپس توصیه این بازارها و طرح هایمان را به تولید کننده وسرمایه گذار بدهیم و پس از تولید خودمان حمل نماییم.
  • و البته در سود بازاریابی یا مشارکت در تولید آن هم منفعت ببرید اما تاکید می کنم در مرحله نخست ناچیز، با این طرح برنامه سفر به مریخ برای خودتان نریزید.
  • حال نوبت شرکت های کوچک است، آنها باید چه بکنند.
  • برای آنها یک توصیه چندگانه دارم که باید به من اجازه دهید شنبه به وقت شرق آمریکا که رسیدم فلوریدا، برایتان بفرستم. آن را مجزا در سایت قرار دهید. اما از همین حال بگویم آن توصیه ها شاید از نظر شرکت ها برخی مواردش خنده دار بیاید، اما در دراز مدت خواهید دید که بقای شما را برای چد سال تضمین می کند. شما الان باید کاری کنید که حتا یک روز هم شده بیشتر در بازار باشید.
  • خیلی سپاسگزارم از وقتی که برای من گذاشتید و منتظر نوشته شما هستیم.
  • من تشکر می کنم و امیدوارم مردم خوب و مهربان ایران از حرف های من ناراحت نشده باشند زیرا من مردم ایران و همه دنیا بخصوص همکارانم را خیلی دوست دارم. نوشتار را برایتان خواهم فرستاد.
  • لطف دارید.

گفته های طرف گفتگو نظرات شخصی ایشان است و تارنمای ایران چهارراه تنها بازتاب دهنده آن می باشد.

پیوند گفتگوی نخست:

 http://iran4rah.com/node/1193

تهیه کننده: 
کاوش ساعی
سرچشمه محتوی: 
پایگاه خبری صنعت حمل و نقل بین المللی و گردشگری ایران چهارراه
لینک کوتاه شده محتوی: http://iran4rah.com/node/1194

دیدگاه‌ها

تصویر رضا رحیمی آسیابرکی

کاوش ساععی

سلام رضا رحیمی هستم قزوین عالی بود

افزودن دیدگاه جدید